Έκθεση Χειροποίητης Λαμπάδας
Οι μαθητές της Μουσικής Σχολής Αγίου Γεωργίου, σας προσκαλούν στην Έκθεση Χειροποίητης Λαμπάδας στις 27 & 28 Μαρτίου στο παλιό Δημοτικό Σχολείο των Βρασνών.
Στόχοι της έκθεσης είναι:
1) Να καλλιεργηθεί το πνεύμα ομαδικής συνεργασίας μεταξύ των μαθητών.
2) Να ενισχυθεί το αίσθημα δημιουργίας και προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο.
3) Να επισκεφθούν και να γνωρίσουν οι μαθητές το χωριό των Βρασνών αυτές τις Άγιες Ημέρες και να δώσουν μια πνοή ζωής στο πιο απομακρυσμένο χωριό του Δήμου.
Τα έργα των λιλιπούτειων εκθετών θα διατίθενται σε συμβολικές τιμές από 5-10 ευρώ. Τα έσοδα από την έκθεση θα ενισχύσουν το έργο του «Χαμόγελο του Παιδιού».
Τα παιδιά δημιουργούν για τον συνάνθρωπό τους και οι μεγάλοι πρέπει να τα στηρίξουνε. Περιμένουμε να μας τιμήσετε όλοι με την παρουσία σας και την σημαντική προσφορά σας.
Τοποθεσία: Παλιό Δημοτικό Σχολείο των Βρασνών
Ημερομηνία: Κυριακή 28 Μαρτίου 2010 στις 9:00 μ.μ.
Διήμερο στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης για το «Καράβι για τη Γάζα»
Διήμερο εκδηλώσεων διοργανώνεται στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης, με τη συμμετοχή φοιτητών της Σχολής Καλών Τεχνών αλλά και απλών πολιτών, παιδιών και ενηλίκων, με στόχό την ενίσχυση της αποστολής «Ένα καράβι για τη Γάζα».
«Στα τέλη του Απρίλη, η ελληνική πρωτοβουλία «Ένα καράβι για τη Γάζα» (www.shiptogaza.gr) συμμετέχει ξανά σε μια διεθνή αποστολή, που διοργανώνει το Free Gaza Movement. Με επιβατικά και φορτηγά πλοία και πλήρωμα από πολλές χώρες θα πλεύσει και πάλι προς τη Λωρίδα της Γάζας, μεταφέροντας ανθρώπους και υλικά για την ανοικοδόμησή της. Από τα διεθνή χωρικά ύδατα θα εισέλθει στα χωρικά ύδατα της Λωρίδας της Γάζας, χωρίς καμιά διαπραγμάτευση με το Ισραήλ, στο οποίο δεν αναγνωρίζουμε κανένα δικαίωμα να ασκεί καθήκοντα επικυρίαρχου της Μεσογείου» αναφέρει στην σχετική ανακοίνωσή.
Στο πλαίσιο αυτής της πρωτοβουλίας διοργανώνουμε, στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης, το Σάββατο 27 και την Κυριακή 28 Μαρτίου 2010, διήμερο εκδηλώσεων, με ομαδική έκθεση καλλιτεχνών (ζωγραφική, φωτογραφία, γλυπτική). Μικροί και μεγάλοι θα φτιάξουν τα δικά τους καράβια με όλων των ειδών τα υλικά που θα μπουν στην έκθεση, μαζί με τα έργα των καλλιτεχνών που στηρίζουν την πρωτοβουλία για ενίσχυση της αποστολής.
Το αθηναϊκό κοινό, για πρώτη φορά, έχει την ευκαιρία, να δει το ντοκιμαντέρ «Γάζα, ερχόμαστε» (2008) των Γιώργου Αυγερόπουλου και Γιάννη Καρυπίδη (βραβείο κοινού στο 12ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσ/κης) και να ενημερωθεί για την αποστολή από εκπροσώπους της πρωτοβουλίας (Σάνα Κάσσεμ, Πέτρος Γιώτης, Δημήτρης Πλειώνης). Ο ηθοποιός Τάσος Ράπτης διαβάζει Mahmoud Darwish και ο Γιάννης Ξαρχάκος τον συνοδεύει με αυτοσχεδιαστικούς jazz ήχους (κιθάρα).
Η Ομάδα performance ELANADISTIKANOUME παρουσιάζει ένα δρώμενο εμπνευσμένο από το ταξίδι στη Γάζα, ελληνικά μουσικά συγκροτήματα και ο 16χρονος Παλιστίνιος rapper Deir Yassin που έρχεται από το Λονδίνο τραγουδούν για τη Γάζα, dj και χορός hip-hop από το Διαπολιτισμικό Σχολείο της Βάθης θα κλείσουν το πρόγραμμα του Σαββάτου, ενώ την Κυριακή θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ “Arna’s children” (2003) του Juliano Mer Khamis, με θέμα μια θεατρική ομάδα παιδιών στην παλαιστινιακή πόλη Τζενίν και τους τρόπους που σφράγισε για πάντα τη ζωή τους η Ισραηλινή κατοχή».
Drawing » Kevin Peterson
Kevin Peterson Studios – www.kevinpetersonstudios.com
Κατηγορία Portfolios | Comment (0) | Drawing » Kevin PetersonΕφιάλτης στον δρόμο με τις μάσκες
Γιαπωνέζικα τέρατα και ιστορίες τρόμου, σε μια παράσταση που κόβει την ανάσα.
Ερχονται οι γιαπωνέζοι μπαμπούλες! Το Ιδρυμα Κακογιάννη υπόσχεται ότι θα… κοψοχολιάσει το κοινό του από τις 6 Μαΐου μέσα από την παράσταση «Ιστορίες τρόμου και μυστηρίου από την Ιαπωνία» σε σκηνοθεσία του νέου κύπριου δημιουργού Φίλιππου Φιλίππου. Η ομάδα Βuzz Ρroductions Τheater κατέληξε σε κείμενα του- ελληνικής καταγωγήςεμβληματικού συγγραφέα της Ιαπωνίας Λευκάδιου Χερν και του Ιάπωνα Ριονοσούκε Ακουταγκάβα . Φορώντας ιαπωνικές μάσκες τρεις ηθοποιοί ( Γιώργος Στυλιανόπουλος, Λεονάρντο Σφοντούρης,Χρήστος Τανταλάκης ) θα υποδύονται 14 τρομακτικούς ρόλους, αφηγούμενοι παράλληλα παραδοσιακές ιστορίες που κόβουν την ανάσα, αλλά με σωτήριες δόσεις χιούμορ. Στοχεύοντας στην κρυφή ηδονή που χαρίζει ο τρόμος, ο σκηνοθέτης δημιουργεί ένα μωσαϊκό από αιματοβαμμένους θρύλους, κακόβουλα ξωτικά και σκοτεινές ιστορίες αγάπης.
Ευρετήριο πνευμάτων:
Οni. Απεικονίζονται ως αποκρουστικά γιγάντια πλάσματα με γαμψά νύχια, άγρια μαλλιά και δύο μεγάλα κέρατα. Αρχικά ήταν αόρατα πνεύματα που προκαλούσαν καταστροφές και αρρώστιες. Μπορού σαν επίσης να πάρουν πολλές μορφές με σκοπό να εξαπατήσουν ή να καταβροχθίσουν τα θύματά τους.
Κitsune. Σημαίνει αλεπού. Εξυπνα πλάσματα με μαγικές δυνάμεις, οι οποίες αυξάνονται ανάλογα με την ηλικία τους. Συχνά παίρνουν ανθρώπινη μορφή και μετατρέπονται σε πιστούς φύλακες, εραστές ή συζύγους.
Υuki-Οnna. Η γυναίκα του χιονιού. Παρά την αφύσικη ομορφιά της, προκαλεί φοβερό τρόμο στους θνητούς. Αιωρείται επάνω από το χιόνι χωρίς να αφήνει ίχνη και σε μερικές ιστορίες εμφανίζεται χωρίς πόδια.
Rokurokubi. Ενώ την ημέρα είναι κανονικοί άνθρωποι, τη νύχτα μπορούν να τεντώνουν τον λαιμό τους σε αφύσικα μήκη. Σύμφωνα με την παράδοση, υπήρξαν κάποτε φυσιολογικοί άνθρωποι, αλλά μεταμορφώθηκαν επειδή παρέβησαν κάποιους κανόνες του βουδισμού. Νukekubi. Σημαίνει αποσπώμενος λαιμός και ορίζει τα τέρατα που την ημέρα ζουν ως άνθρωποι, ενώ το βράδυ τα κεφάλια τους αυτονομούνται και πετούν προς αναζήτηση ανθρώπινης λείας. Ο μόνος τρόπος να τα ξεχωρίσεις από τους θνητούς είναι μια γραμμή με κόκκινα σύμβολα στη βάση του λαιμού τους.
Κατηγορία News | Comment (0) | Εφιάλτης στον δρόμο με τις μάσκεςBomb it! : του Τζον Ρις
Παραγωγή: ΗΠΑ (2007)
Παίζουν: Όσκαρ Χαενάδα, Ίνγκριντ Ρούβιο, Χαβιέρ Ρίος
Το γκράφιτι κερδίζει συνεχώς έδαφος σε όλο τον κόσμο. Είναι πολλές φορές ανατρεπτικό, επαναστατικό, ρηξικέλευθο. Είναι πάντα δημιουργικό και ταιριάζει ιδιαίτερα στις νεανικές ηλικίες.Το ντοκιμαντέρ παρακολουθεί τους καλλιτέχνες του γκράφιτι εν δράσει, σε διάφορα σημεία του πλανήτη και μέσα από συνεντεύξεις δίνει τον τρόπο που λειτουργεί σήμερα, αλλά και την ιστορία του που φθάνει μέχρι τους ανθρώπους των σπηλαίων. Γυρίσματα έγιναν στο Λος Άντζελες, τη Νέα Υόρκη, την Τιχουάνα, το Λονδίνο, το Παρίσι, το Άμστερνταμ, τη Βαρκελώνη, το Σάο Πάολο, το Τόκιο και αλλού. Ένα «εκρηκτικό» ντοκιμαντέρ που ενθουσίασε κοινό και κριτικούς όπου κι αν προβλήθηκε.
ΣΑΒΒΑΤΟ 27/03/2010 στις 17:00 στο ΣΙΝΕ+
Κατηγορία Documentary | Comment (0) | Bomb it! : του Τζον ΡιςΨηφίστε το αγαπημένο σας comic για το 2009!
Αν θέλεις να ψηφίσεις το καλύτερο ελληνικό comic ή short story έλληνα δημιουργού, για τη χρονιά που πέρασε, και να λάβεις μέρος στην κλήρωση που θα γίνει στην τελετή απονομής των βραβείων, στο Comicdom Con Athens, για να κερδίσεις ένα από τα δώρα, μπορείς μέχρι και την (Μεγ.) Παρασκευή 2 Απριλίου να το κάνεις…
Κατηγορία Comic | Comment (0) | Ψηφίστε το αγαπημένο σας comic για το 2009!Noviembre: του Ατσέρο Μάνιας
Παραγωγή: Ισπανίας (2003)
Παίζουν: Όσκαρ Χαενάδα, Ίνγκριντ Ρούβιο, Χαβιέρ Ρίος
Παρακινούμενος από ένα ιδεαλιστικό πνεύμα, ο Αλφρέδο αποφασίζει να δημιουργήσει μια τέχνη «πιο ελεύθερη, που βγαίνει από την καρδιά και επιτρέπει στους ανθρώπους να νιώσουν ζωντανοί». Πιστεύει ότι το θέατρο πρέπει να βγει στο δρόμο σε μια διαρκή δημιουργική αντιπαράθεση με το κοινό. Είτε σε μια πλατεία η οποία επιλέχθηκε στην τύχη, είτε σε ένα πάρκο είτε, τέλος, σε μια πλημμυρισμένη από κόσμο κεντρική λεωφόρο, ο Αλφρέδο και ο θίασός του “Noviembre” (Νοέμβρης), μετατρέπονται σε διαολάκια, προκαλώντας τους περαστικούς, οργανώνοντας εκδηλώσεις κοινωνικής διαμαρτυρίας, αναγκάζοντας ακόμη και τις αστυνομικές δυνάμεις να παρέμβουν. Δεν υπάρχουν ούτε όρια, ούτε απαγορεύσεις. Μόνο ιδέες που αξίζει τον κόπο να προωθηθούν με κάθε μέσο, απ’ τη στιγμή που θα καταφέρουν να κάνουν τον κάθε θεατή να μη νιώθει απλά παρατηρητής, αλλά αναπόσπαστο κομμάτι της παράστασης.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26/03/2010 στις 22:30 στο ΠΡΙΣΜΑ+
Κατηγορία Cinema | Comment (0) | Noviembre: του Ατσέρο ΜάνιαςΟι κομίστες σκιτσάρουν ακόμη…
Περισσότεροι από είκοσι ενεργοί κομίστες και αρκετά fanzine για κόμικς σε μια «σκηνή» που, όπως λένε οι ίδιοι οι καλλιτέχνες, είναι ένα καζάνι που βράζει. Οι κομίστες της πόλης γνωρίζονται μεταξύ τους, συνεργάζονται, γράφουν σενάρια και φτιάχνουν σκίτσα, ανταλλάζουν ιδέες, οργανώνουν εκθέσεις, εκδίδουν τα δικά τους fanzine. Οι περισσότεροι θα ήθελαν να μπορούν να ασχολούνται μόνο με τα κόμικς αλλά στην Ελλάδα κάτι τέτοιο είναι αδύνατο. Στα καρέ τους κυκλοφορούν από υπερήρωες μέχρι μυστηριώδεις ντετέκτιβ και κίτρινα, άρρωστα αγόρια, ενώ στην ερώτηση πόσοι άνθρωποι εμπλέκονται στην παραγωγή ενός κόμικς, η απάντηση είναι… όσοι χωρούν σε ένα Μini Cooper.
Ο Δημήτρης Σαββαΐδης, που, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος, πάσχει από το σύνδρομο του Πίτερ Παν, ασχολείται με τα κόμικς από το 1996. Διαβάζει κόμικς απ’ όταν θυμάται τον εαυτό του, ενώ πιστεύει πως όλοι ξεκινούν μια σχέση με τα κόμικς, απλώς κάποιοι δεν την τελειώνουν ποτέ. Η πρώτη του ιστορία αφορούσε ένα μαθητή που είχε ερωτευτεί την καθηγήτριά του. «Κάποια στιγμή αισθάνθηκα την ανάγκη να φτιάξω κάτι δικό μου, ήθελα να πω κι εγώ κάτι μέσα από αυτό το μέσο έκφρασης. Με το σχέδιο δεν τα πηγαίνω καλά, οπότε ασχολούμαι με το σενάριο και το ντεκουπάζ, δηλαδή τη σκηνοθεσία», εξηγεί. Μέχρι στιγμής, έχει φτιάξει κόμικς με ιστορίες πολιτικές, κοινωνικές και επιστημονικής φαντασίας, ενώ παραδέχεται πως η επικαιρότητα δεν επισκέπτεται και πολύ συχνά τα κόμικς του. Εξάλλου, με τις ιστορίες του δε θέλει να περάσει συγκεκριμένα μηνύματα, ενώ μέσα από την τέχνη των κόμικς μπορεί και εκφράζει την ανωριμότητά του. Οι ήρωές του πότε μένουν σταθεροί και πότε αλλάζουν. «Πάντα σκέφτομαι ποιος ήρωας μπορεί να εκφράσει καλύτερα αυτό που θέλω να πω. Ενας ήρωας που έχει διάρκεια, για παράδειγμα, είναι ο Αλεχάνδρο Ελ Μπαλαδόρ. Είναι ένα πιτσιρίκι που μπαίζει μπάλα κι έχει ένα μαγικό περικάρπιο που το βοηθά να γίνει μεγάλος και να μπει στην αγαπημένη του ομάδα, την Μπαρτσελόνα. Αυτός ο ήρωας εκφράζει τη σχέση ωριμότητας-ανωριμότητας, το πώς είναι να είσαι παιδί και πώς να είσαι μεγάλος». Αν έπρεπε, πάντως, να φτιάξει ένα κόμικς εμπνευσμένο από την οικονομική κρίση, ο ίδιος εξηγεί πως θα προσπαθούσε να περάσει το μήνυμα «να μείνουμε όλοι μακριά από ακρότητες».
Κατηγορία Articles | Comment (0) | Οι κομίστες σκιτσάρουν ακόμη…Oι υπερήρωες πίσω από τις κάμερες!
Ο Ian Pool,φωτογράφος από το Τορόντο, φαντάζεται και μας παρουσιάζει τη ζωή των υπερ -ηρώων, σα να ήταν κανονικοί άνθρωποι.Στα κόμικς και στις ταινίες, οι υπερήρωες σώζουν ζωές και έχουν υπερδυνάμεις που τους επιτρέπουν να κάνουν σχεδόν τα πάντα.
Δύσκολα όμως μπορεί να φανταστεί κανείς τι μπορεί να κάνει ο Βatman μια Τρίτη ξημερώματα ,ας πούμε μετά τη δουλειά, ή πώς ο Incredible Hulk βγάζει βόλτα το σκυλί του…
Αυτές και άλλες πολλές ερωτήσεις έρχονται να απαντηθούν από τον Αμερικάνο φωτογράφο ο οποίος έρχεται να παρουσιάσει τη ζωή των υπερηρώων από μια άλλη οπτική..
The Hurt Locker: της Kathryn Bigelow
Μια σιχαμερή προπαγάνδα γκεμπελικής νοοτροπίας και μια ζωντανή απόδειξη, σε συνάθροιση με την προώθηση της, πως οι Αμερικανοί δεν έβαλαν καθόλου μυαλό στην μετά-Μπους εποχή. Ως καθαρή απόγονος της Leni Riefenstahl, η περίπτωση της Bigelow θυμίζει την εύνοια που είχε από το καθεστώς και η βερολινέζα σκηνοθέτρια, με την σαφή διαφορά πως εκείνη ήξερε αληθινά μυστικά της τεχνικής τής κάμερας κι όχι απλά να κρατάει μια κάμερα στο χέρι, όπως τόσοι και τόσοι άλλοι τα τελευταία χρόνια. Μια ντροπή για τα αμερικανικά βραβεία που θα γίνει περισσότερο αντιληπτή όταν κοπάσει η προπαγανδιστική εμβέλεια του έργου, αφού αυτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης μεθόδου…
Να μιλήσουμε για τεχνική ή για σενάριο; Αν αυτό είναι καλό τεχνικά τότε το Black Hawk Down έπρεπε να έχει σαρώσει. Ο δε Mark Boal γράφει ένα καθαρά υπό παραγγελία σενάριο, τόσο αποσπασματικό όσο και μιας τηλεοπτικής σειράς και τόσο βίντεο-γκέιμ όσο ένα Resident Evil. Κάθε παραμικρή του λεπτομέρεια εξυπηρετεί τον σκοπό της, λες κι ελέγχθηκε από το υπουργείο αμύνης των ΗΠΑ. Ο κεντρικός ήρωας είναι ο πιο καθαρός διάδοχος του John Wayne των Πράσινων Μπερέ, ένας σύγχρονος πολεμικός ήρωας στην υπηρεσία της αστερόεσσας και του πολέμου του ίδιου. Οι δε Ιρακινοί δεν μοιάζουν απλά τριτοκοσμικοί, αλλά και σαν να είναι αυτοί που έχουν εποικίσει τις ΗΠΑ και οι Αμερικανοί φαντάροι να έχουν το πάσα δικαίωμα στην γη τους. Όλα αυτά με επιστέγασμα σιχάματος την σκηνή με το αγοράκι που οι ιρακινοί «ψυχοπαθείς δολοφόνοι» το κάνουν ανθρώπινη βόμβα. Να πάρω πίσω κάτι από όσα σας λέω; Αν είχατε υπομονή, θα σας ανέλυα πολλά περισσότερα…
