Για να είμαστε και στο κλίμα των ημερών…

…κάποια αποκριάτικα τραγούδια, με σκωπτικούς στίχους:
Με τη θειά μου την Κοντύλω
Με τη θειά μου την Κοντύλω,
επηγαίναμε στο μύλο.
Κούντα γω και κούντα κείνη,
δίν’ ο Θεός και πέφτ’ εκείνη,
πάνω γω από κάτω εκείνη.
«Αχου Θειά και να’ σουν ξένη,
και το τι’ θελε να γένει».
«Κάμε, γιέ μου, τη δουλειά σου,
κι εγώ είμαι πάλι θειά σου».
Να κι ο μπάρμπας από πέρα,
τράκα τρούκα τη μαχαίρα.
«Βρ’ ανιψιέ, καταραμένε,
κι ίντα πολεμάς, καημένε»;
«Μπάρμπα, θερμασιά την πιάνει,
και την πλάκωσα να γιάνει».
«Πλάκωσ’ την καλά, παιδί μου,
όπου να’ χεις την ευχή μου».
——————————-
Ανέβηκα στην πιπεριά
Ανέβηκα στην πιπεριά,
μαυρομάτα και ξανθιά.
Για να κόψω ένα πιπέρι,
συ ‘σαι το γλυκό μου ταίρι.
Βλέπω μια κόρη κι άλλαζε,
και την καρδιά μου τάραζε.
Και μου λέει μη φοβάσαι,
βαλ’ το χέρι σου και πιάσε.
Την τσίμπησα μες το λαιμό,
σκούζει φωνάζει «Όχι εδώ».
Και μου λέει «Παρακάτω,
από το λαιμό πιο κάτω».
Την τσίμπησα στα δυο βυζιά,
σκούζει φωνάζει «Kερατά».
Και μου λέει «Παρακάτω,
απ’ τα δυο βυζιά πιο κάτω».
Την τσίμπησα στον αφαλό,
σκούζει φωνάζει «Oύτ’ εδώ».
Και μου λέει «Παρακάτω,
απ’ τον αφαλό πιο κάτω».
Την τσίμπησα στα γόνατα,
φωνές και ξελιγώματα.
Και μου λέει «Παραπάνω,
απ’ τα γόνατα πιο πάνω».
Σκύβω κι ο μαύρος τι να δω,
να ρεματάκι δροσερό.
Γύρω γύρω είχε βούρλα,
και στη μέση μια βρυσούλα.
Ήτανε και κατηφόρα,
έβαλα και λίγη φόρα.
Πέφτει σκούζει απ’ τη χαρά της,
και την άκουσ’ ο μπαμπάς της.
Tι έχεις κόρη μ’ κι είσαι κάτου,
κι είν’ τα πόδια σου στ’ αυτιά του.
Mέγας πόνος μ’ έχει πιάσει,
και με τρίβει να περάσει.
Leave a Reply




