Crowd funding
Ένα ντοκιμαντέρ και ένα άλμπουμ είναι ελληνικές διαδικτυακές δουλειές που στηρίχτηκαν αποκλειστικά στο “crowd funding” – οικονομική ενίσχυση μέσω internet. Συντελεστές τους μοιράζονται την εμπειρία τους με την A.V.
Οι κυβερνήσεις (αλλά και όσοι τις ελέγχουν) βλέπουν με ανησυχία πως εδώ και μια 10ετία τα κοινωνικά δίκτυα τούς χαλάνε τα σχέδια. Δεν είναι μόνο ότι οργανώνονται κινήματα και υπάρχει κι ένας άλλος δίαυλος ενημέρωσης τον οποίο δεν μπορούν να ελέγξουν (όπως τα παραδοσιακά ΜΜΕ), είναι που τους χαλάει και το μοντέλο επιχειρηματικότητας αλλά και καλλιτεχνικής δράσης που έχουν επιβάλει, αφού διαδίδεται ταχύτατα ένα εναλλακτικό μοντέλο που βασίζεται στην απευθείας επαφή του κοινού με τον καλλιτέχνη, το δημιουργό, τον καλλιεργητή, τον επιχειρηματία. Η διαδικτυακή κοινότητα το ονόμασε crowd funding και οι εκδοχές του είναι πολλές, αλλά η βασική ιδέα ίδια: κάποιος άνθρωπος, ομάδα ανθρώπων ή φορέας, ζητάει χρήματα –μέσω internet– για να δημιουργήσει ένα ντοκιμαντέρ, μια ταινία, ένα δίσκο, μια επιχείρηση ή μία κοινωνική δράση, αποφεύγοντας τη συνήθη διαδικασία χρηματοδότησης (με τα γνωστά επακόλουθα). Καλλιτέχνες ή δημοσιογράφοι που θέλουν να διασφαλίσουν την ανεξαρτησία τους, ομάδες κοινωνικής δράσης που θέλουν να μην μπλεχτούν με το σύστημα, προγραμματιστές που θέλουν να δημιουργήσουν ένα πρόγραμμα με ελεύθερη πρόσβαση ή άνθρωποι που έχουν μια επιχειρηματική ιδέα έξω απ’ τα συνηθισμένα και που εύκολα μπορούν να την αντιληφθούν οι «ομοϊδεάτες» τους αλλά όχι οι τράπεζες.
Tο φιλμ «Demain la Veille» και το αμερικάνικο ντοκιμαντέρ για την κλιματική αλλαγή «The Age of Stupid» έγιναν με αυτό τον τρόπο. Αρκεί μια βόλτα στο internet (βάλε στο google: crowd funding) για να διαπιστώσεις την έκταση που παίρνει το φαινόμενο και πόσο ο κόσμος είναι πρόθυμος να ανταποκριθεί, βοηθώντας με τον τρόπο του την καλλιτεχνική ανεξαρτησία, την αδέσμευτη ενημέρωση, τη δράση έξω από τους μηχανισμούς της εξουσίας. Στην Ελλάδα η προσπάθεια του Άρη Χατζηστεφάνου και της Κατερίνας Κιτίδη με το ντοκιμαντέρ «Debtocracy» είχε χιλιάδες επισκέψεις στο διαδίκτυο και προκάλεσε πολλές συζητήσεις. Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης η προσπάθεια του συγκροτήματος 2L8 να συγκεντρώσει χρήματα για την κυκλοφορία ενός δίσκου. Τους ζητήσαμε να μας γράψουν ένα κείμενο που να αποτυπώνει τη μοναδική εμπειρία τους.
Δεν έχουμε άλλα περιθώρια εδώ που φτάσαμε!
«Όποιος υποσχεθεί κάτι στο λαό και τον απατήσει, εγκαλείται διά της αγωγής εισαγγελίας και καταδικασθείς τιμωρείται με θάνατο». Αυτά έλεγε ο Σόλωνας στο αρχαίο ελληνικό δίκαιο άρθρο 286.
Σήμερα, μετά από 2700 χρόνια, όποιος εξαπατήσει το λαό γίνεται βουλευτής, υπουργός, πρωθυπουργός, και… δε συμμαζεύεται. «Και συ λαέ βασανισμένε» και χιλιοπροδομένε κάθεσαι και περιμένεις τη σειρά σου σαν το αρνάκι της λαμπρής!
Δεν έχουμε άλλα περιθώρια εδώ που φτάσαμε!
Πρέπει να αφουγκραστούμε τους ελάχιστους δυστυχώς πνευματικούς ανθρώπους που έμειναν, που βγαίνουνε μπροστά, που αντιστέκονται, που προτείνουν και νοιάζονται για την πατρίδα και μαζί μ αυτούς «να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω απ‘ την Ελλάδα».
Ο μόνος τρόπος κι ο πιο δυνατός για ν’ αλλάξουμε τα πράγματα είναι η παρουσία μας έξω απ’ τη βουλή. Ένα εκατομμύριο ανέργους έχει σχεδόν η πατρίδα! Που είναι; Εάν μέρα-νύχτα η πλατεία έχει εκατό χιλιάδες πολίτες, μέσα σε δύο εβδομάδες θα ‘χει αλλάξει το σκηνικό και θα πάρουμε τις τύχες μας στα χέρια μας!
Αυτή είναι η γνώμη μου
Με αγάπη και αγωνία
———-
Ο κανένας
Με την αλληγορία των αλόγων
και με την λογική των παραλόγων
λέω εκείνα πού ‘θελε να πει ο καθένας
και υπογράφω εγώ για όλους, ο κανένας (δις)
εγώ είμαι εγώ
εγώ είμαι κι ο άλλος
εγώ μικρός, εγώ και ο μεγάλος
βαρώ τα όργανα και τραγουδάω στους δρόμους
με τους ελεύθερους και με τους παρανόμους (δις)
εγώ αητός, εγώ και προμηθέας
εγώ τρελός της διπλανής παρέας
λέω αυτά που δεν τολμάτε εσείς να πείτε
και χαρμοκλαίω που στο βάθος συμφωνείτε (δις)
Στο βάθος συμφωνείτε…
Τα όνειρα εκδίκηση γυρεύουν
Σα τα κοράκια κράζουν και χορεύουν
Τα χρόνια τρέχουνε ρε μάγκες σηκωθείτε
Και εν ανάγκη όλοι τώρα τρελαθείτε (δις)
Ρε όλοι τρελαθείτε!
———-
Δεν πλερώνω, δεν πλερώνω
Στο είπα και σου το δηλώνω
Δεν πλερώνω, δεν πλερώνω…
Μη μου λες πάλι τα ίδια, παρ’ το σάκο με… τ’ απίδια…
Στο είπα και σου το δηλώνω
Δεν πλερώνω, δεν πλερώνω
Τειρεσία μου μαγκάνα είμαι εγώ παλιά πουτάνα
Κι αν με βάλεις σε μπουκάλι κάνω μπαμ και μία η άλλη
Στο είπα και στο υπογράφω:
Κοίτα τώρα που σε γράφω…
Πέρασα την γκρίζα ζώνη ποιος με πιάνει ποιος με σώνει
Στο είπα και στο υπογράφω:
Κοίτα τώρα που σε γράφω…
Τειρεσία, Τειρεσία κι όλοι company και Σία
Θα σας βλέπω από ‘κει πάνω, θα γελάω και θα σας κλάνω…
Τάδε έφη Διογένης να ρωτάς για να μαθαίνεις
Ρώτα για να καταλάβεις τι εστί το ουκ αν λάβεις
τι εστί το ουκ αν λάβεις κοίτα και θα καταλάβεις…
Τάδε έφη Διογένης να ρωτάς για να μαθαίνεις
Να μαθαίνεις πριν παθαίνεις…
Τάδε έφη Διογένης..
Νίκος Καλογερόπουλος – tvxs.gr
Κατηγορία Articles | Comment (0) | Δεν έχουμε άλλα περιθώρια εδώ που φτάσαμε!Τηλέμαχος Μιχαηλίδης
Ο Τηλέμαχος Μιχαηλίδης γεννήθηκε στην Θεσσαλονικη τον Ιουνιο του 1986. Η εφηβεία τον βρηκε, αναμεσα σε πολλα αλλα, να ασχολειται ερασιτεχνικα με την ψηφιακη επεξεργασια εικονων δημιουργωντας σουρεαλιστικες παραστασεις. Το 2006 ως nfeel (καλλιτεχνικο ψευδωνυμο), κανει τα πρωτα του βηματα στην online art community DeviantART . Η δουλεια του δεν περναει απαρατηρητη και γρηγορα λαμβανει την πρωτη του προσκληση απο τους EVOKE (www.evokeone.com) οπου και παραμενει μεχρι σημερα. Βλεποντας την αγαπη του για τη γραφιστικη να εξελισσεται σε κατι παραπανω απο χομπυ, το 2009 αρχιζει τις σπουδες του πανω στο Graphic Design στο AAS College στη Θεσσαλονικη. Το σημερα τον βρισκει να ασχολειται ακομα με τo photo manipulation καθώς και με την τυπογραφια και το visual communication.
Telemachus Michaelides was born in Thessaloniki in June 1986. Ηe started dealing with digital art when he was a teen ager. In 2006 as nfeel (stage name) made the first steps in online art community DeviantART. He works in EVOKE (www.evokeone.com) where he remains until today. He deals with photomonipulaton, typography and visual communication.
- Πότε ξεκίνησες να ασχολείσαι με το graphic designing?
Ξεκινησε στα τελη του 2005 περισσοτερο απο περιεργεια, για την παρτη μου και τους φιλους μου, μονο αυτοι τα βλεπανε στην αρχη ετσι κι αλλιως χαχα. Στο DeviantART και στους EVOKE εκανα τα πρωτα μου βηματα που με οδηγησαν σε αυτο που κανω, η τουλαχιστον προσπαθω σημερα.
- Έκανες κάποιες σχετικές σπουδές?
Το 2009 γραφτηκα στο τμημα του Graphic Design στο AAS College στην Θεσσαλονικη, απο το οποιο αποφοιτω τον ερχομενο Ιούνιο.
Ανέβα και φύγαμε
Βόλτες που καταγράφτηκαν σε τραγούδια και ταινίες, λογοτεχνία και λέσχες μηχανοδήγησης. Καβαλάει το ποδήλατό της και παίρνει τα βουνά. Ποδήλατο ή μηχανή; Τι σημασία έχει; Άρκεί να έχει σέλα και δύο τροχούς.
Χαϊδάρι, δεκαετία ’50
Παρακολουθώντας με την κάμερά του τους τελευταίους Έλληνες δίτροχους ακροβάτες να αλωνίζουν το «βαρέλι», ακροβατώντας επιδέξια μεταξύ σαβούρντας και υψηλής επίδειξης τεχνικής, «Ο γύρος του θανάτου» θα υπάρχει για να θυμίζει υπαίθρια θεάματα και πανηγύρια στο Χαϊδάρι ή το Αιγάλεω, που μετά διακτινίζονταν και στην ελληνική επαρχία. Φτηνά πετρέλαια, πειραγμένα καρμπιρατέρ, μποέμικη ζωή. Ποιος θυμάται το σούπερ σταρ Διαμαντόπουλο, καθώς η φωνή του κονφερασιέ από το μικρόφωνο τον προλόγιζε υποσχόμενος πως «Αθήνα, τέτοιον ίλιγγο δεν θα ξαναδείς ποτέ σου»; (Θεόδωρος Καλέσης, «Ο γύρος του θανάτου», 2004)
Πανεπιστημίου,δεκαετία ’60
Το 1962 ο Μένης Κουμανταρέας μαρσάρει το ντεμπούτο του στα ελληνικά γράμματα με το βιβλίο «Τα μηχανάκια». Τέσσερις ιστορίες απροσάρμοστων εφήβων της δεκαετίας του ’50, με τον Αναστάση του ομώνυμου διηγήματος να χρησιμοποιεί τα γκάζια προκειμένου να ξεφύγει από τον ασφυκτικό κλοιό της οικογένειας και της μίζερης γειτονιάς του. (Μένης Κουμανταρέας, «Τα μηχανάκια», 1962)
Κατηγορία Articles | Comment (0) | Ανέβα και φύγαμεΜαύρη Μαγιονέζα
Η Μαύρη Μαγιονέζα είναι ένα μουσικό σχήμα. Σε πολύ κόσμο αρέσουν οι ταμπέλες γι’ αυτό ίσως θα έπρεπε να βάλουμε κι’ εδώ μία. Ας πούμε ότι παίζουν γύρω από έναν πυρήνα σκληρού ροκ με αναφορές σε άλλα αγαπημένα τους ακούσματα όπως το hip-hop, το drum’n'bass, το breakbeatτην electronica, το blues, το punk…!! Οι ίδιοι το ονομάζουν για λόγους ευκολίας e-rock, αν και κανείς δεν γνωρίζει αν διατηρούν και την πατέντα του όρου.
Κατά τ’ άλλα έχουν κι αυτό το περίεργο όνομα που κάνει, πολλούς να αναρωτιούνται για την προέλευση του. Περίπου όπως γίνεται με τον ορισμό της μουσικής τους. «Μαύρη Μαγιονέζα» για κάποιους επιστήμονες είναι το ίζημα που υπάρχει σε ορισμένους ωκεανούς, προερχόμενο από διάφορα λήμματα, που καταστρέφει ολόκληρη τη χλωρίδα ( και όχι μόνο ), στον πυθμένα τους. Τόσο λυπηρό, που μπορεί να ερμηνεύσει ακόμα και όνομα συγκροτήματος…
- Πότε δημιουργήθηκε το συγκρότημα και από ποιους αποτελείται?
Ο πρώτος δίσκος κυκλοφόρησε το 1998 αλλά η αρχική του σύνθεση σχηματίστηκε κάνα δυο χρόνια νωρίτερα με διάφορα demo και συναυλίες σε μπαράκια της Θεσσαλονίκης. Μετά από αρκετές αλλαγές η σημερινή Μαύρη Μαγιονέζα αποτελείται από τους: Ανδρέα Ασημακόπουλο (Φωνή, Κιθάρες, Ηλεκτρονικά), Ορέστη Ναλμπάντη (Κιθάρες, Φωνητικά), Κώστα Μαντζουκίδη (Μπάσο, Φωνητικά), Νέστωρ Κάνιστρα (Τύμπανα) και Αλεξάνδρα Πεσμαζόγλου (Φωνή, Φωνητικά).
- Ποιο είναι το είδος μουσικής που παίζετε?
Αναγκαστήκαμε να αυτοπροσδιοριστούμε υπό τον γενικό όρο e-rock γιατί δεν μπορούσαμε να βρούμε κάτι άλλο. Σημαίνει rock με πολλά ηλεκτρονικά στοιχεία και αναφορές σε διάφορα άλλα είδη μουσικής που στα αυτιά μας ακούγονται τουλάχιστον αξιόλογα.
Greg Graffin – Anarchy Evolution
Greg Graffin new book Anarchy Evolution: Faith, Science, and Bad Religion in a World Without God.
An interview with Dr. Greg Graffin, evolutionary biologist and punk-rocker, founder of the band Bad Religion, on the Scepticality podcast.
Podcast – Skepticality #142 – Anarchy Evolution – Guest: Dr. Greg Graffin
Κατηγορία Articles | Comment (0) | Greg Graffin – Anarchy EvolutionΠερί «τσαμπατζήδων»
Οταν ομάδες πολιτών αρνούνται τη «νομιμότητα» σε ορισμένες πλευρές της καθημερινής τους ζωής και πολύ περισσότερο όταν ξεσπούν σκληρές απεργίες ή ταραχές είναι αυτονόητο να αναζητούμε τους ουσιαστικούς λόγους που οδηγούν σ’ αυτές τις «παραβατικές» κοινωνικές συμπεριφορές, πριν στιγματίσουμε τους πρωταγωνιστές τέτοιων «επεισοδίων» με τις ετικέτες «εγκληματίες», «υποκινούμενοι», «τσαμπατζήδες», «αντικοινωνικά στοιχεία» κ.λπ.
Αυτή την εποχή, λ.χ, πολλές δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας δεν μπορούν να ανταποκριθούν -όσο κι αν θα το επιθυμούσαν- στις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς τις τράπεζες, τη ΔΕΗ, τον ΟΤΕ, την πληρωμή του ενοικίου τους, το φαγητό τους κ.ο.κ. Πρόκειται για ένα φαινόμενο επέκτασης της «ανομίας» των κακομαθημένων Ελλήνων, για μια «αντικοινωνική συμπεριφορά» εγγεγραμμένη στο γονίδιο μας, ή αποτελεί οδυνηρή συνέπεια της οικονομικής ύφεσης, της ανεργίας και της φτώχειας;
Κατηγορία Articles | Comment (0) | Περί «τσαμπατζήδων»Διανοούμενες πόρνες
«Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, σε αυτή τη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας που να αποκαλείται ανεξάρτητος Τύπος. Το γνωρίζετε και το γνωρίζω. Ούτε ένας ανάμεσά σας θα τολμούσε να εκστομίσει μια έντιμη γνώμη. Και αν τολμούσατε να την εκφράσετε γνωρίζετε εκ των προτέρων ότι ποτέ δεν θα εμφανιζόταν τυπωμένη στο χαρτί. Πληρωνόμαστε αρκετά ώστε να κρατάμε την τίμια άποψή μας, έξω από την εφημερίδα για την οποία γράφω. Εσείς επίσης παίρνετε ικανοποιητικούς μισθούς για παρόμοιες υπηρεσίες. Και αν κάποιος τολμούσε ή ήταν τόσο τρελός ώστε να γράψει την τίμια γνώμη του, θα βρισκόταν πολύ σύντομα στο δρόμο….Είναι δουλειά και καθήκον κάθε δημοσιογράφου να καταστρέφει την αλήθεια, να ψεύδεται, να διαστρεβλώνει, να εξυβρίζει, να κολακεύει γονυπετής το Μαμωνά και να πουλάει τη Πατρίδα του για τον άρτο τον επιούσιο….Είμαστε υποτελείς. Όργανα των πλουσίων που βρίσκονται στο παρασκήνιο. Είμαστε καραγκιόζηδες. Αυτοί οι άνθρωποι κινούν τα νήματα και εμείς χορεύουμε στο ρυθμό τους. Ο χρόνος, η ζωής μας, οι ικανότητές μας είναι ιδιοκτησία αυτών των ανθρώπων. Είμαστε διανοούμενες πόρνες.»
John Swinton – The New York Times (1860-1870) & The New York Sun (1875-1897)
Κατηγορία Articles | Comment (0) | Διανοούμενες πόρνεςΗλεκτρικός Θησέας
(επίκαιρο όσο ποτέ..)
Με κάτασπρο πανί ένα καράβι απ’το ’50 έχει να φανεί
και συ βιδώθηκες μες το λιμάνι με ανθοδέσμη που ‘χει μαραθεί
ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι και η Αριάδνη έχει μουγκαθεί
Σε δίκασαν να σπαταλάς τα χρόνια σε μια ζωή χωρίς προοπτική
χάνεσαι σαν το γλάρο στην Ομόνοια και όταν ψάχνεις λύση στη φυγή
πληρώνεις όσο όσο τα διόδια και κομματιάζεσαι στην εθνική
ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι και η Αριάδνη έχει μουγκαθεί
Ποιος είναι ισοβίτης στο σκοτάδι ποιος αλαφιάζει δίχως πληρωμή
ποιος σκύβει στους αφέντες το κεφάλι και ποιος τα βράδια κλαίει σα παιδί
ποιος ονειρεύεται πως κάποιοι άλλοι βγαίνουν και κάνουν πρώτοι την αρχή
ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι και η Αριάδνη έχει μουγκαθεί
Ναυάγια ονείρων αρμενίζουν και τα κεφάλια βγαίνουν σα σκουριά
στα σούπερ μάρκετ τέλειωσε η ελπίδα και συ κοκάλωσες στη σκαλωσιά
που πήγαν οι 300 του Λεωνίδα και τι θα πούμε τώρα στα παιδιά
ηλεκτρικός Θησέας …. και τα λοιπά ….
Φοβάσαι ότι θά ‘ρθει καταιγίδα και θα μας πνίξει όξινη βροχή
βάλε σε γυάλα μέσα την πατρίδα και κρύψε την καλά μέσα στη γη
μήπως την ψάχνουν σαν την Ατλαντίδα αφού η Πανδώρα ανοίγει το κουτί
ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι και η Αριάδνη έχει μπερδευτεί
Ψηφοθηρία λόγοι και εμβατήρια ποτέ δεν έφεραν την αλλαγή
γι’ αυτό και χάθηκες στα σφαιριστήρια και μες στα γήπεδα την Κυριακή
τώρα καθώς κοιτάς τα διυλιστήρια ρωτάς ποιοι σ’έχουν βάλει στο κλουβί
ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι και η Αριάδνη έχει τρελαθεί
Να κλείσεις θες πληγή θανατηφόρα και μες στα νέα ψάχνεις για δουλειά
τα δάκρυά σου γίνονται μαστίγια και τον λαιμό σου σφίγγουν σα θηλιά
όσα τα κέρδισες με τα μαρτύρια στα παζαρεύουν πάλι στα χαρτιά
τρέχεις να ψάξεις μες στα καταφύγια και βρίσκεις μια αιχμάλωτη γενιά
Μια πλαστική ανέμισες σημαία πίστεψες σ’έναν άγνωστο Θεό
κρέμασες το μυαλό σε μια κεραία ειδήσεις σήριαλ και τσίμπλα ροκ
μα πώς να ξημερώσει άλλη μέρα όταν τα λάθη κλέβουν τον καιρό
και πώς να ξημερώσει άλλη μέρα όταν το ψέμα σέρνει το χορό
Ζωγράφισε έναν ήλιο στο ταβάνι μίλησε με τ’αγέρι της νυχτιάς
Και χόρεψε μαζί με τη σκιά σου στους ήχους μιας αδύναμης καρδιάς
ΠΑΡΕ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ ΣΟΥ
Ή ΒΓΕΣ ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Στίχοι: Δημήτρης Βάρος
Ερμηνεία: Παύλος Σιδηρόπουλος και Μαρία Φωτίου
Η λατρεία για τον Κιούμπρικ: Remake «αξιόπιστα και αυθάδη»!
Ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ έχει την τιμητική του αυτή την άνοιξη, με μία έκθεση για το έργο του να λαμβάνει χώρα στη Γαλλική Ταινιοθήκη, remakes 8 ταινιών του να επανακυκλοφορούν στις γαλλικές αίθουσες, αλλά και επανεκδόσεις τους σε DVD. Το έργο του Κιούμπρικ δεν σταμάτησε ποτέ να εμπνέει, από μαθητευόμενους κινηματογραφιστές μέχρι και διαφημιστές! Σας παρουσιάζουμε οκτώ από τα πιο αξιόπιστα μέχρι τα πιο «αυθάδη» remakes που έγιναν στις ταινίες του ταλαντούχου σκηνοθέτη!
Κατηγορία Articles | Comment (0) | Η λατρεία για τον Κιούμπρικ: Remake «αξιόπιστα και αυθάδη»!
