«Gobolino» by Damianos Voganatsis

Με αφορμή την ακρόαση ενός παραμυθιού απεικονίζεται ο πρώιμος φόβος της εγκατάλειψης και της απόρριψης των παιδιών από την οικογένεια τους.

Written & Directed by: Damianos Voganatsis
Cinematography: John Bakas, Xenophon Latinakis, Damianos Voganatsis
Sound recordist: Pinelopi Lekaditi
Montage: Xenophon Latinakis, Damianos Voganatsis
Music by: Eleni Liggri (myspace.com/eleniliggri)

Audience Prize of Platforma Video9 International Film Festival

Gobolino

Lourdes: της Jessica Hausner

Σκηνοθεσία: Jessica Hausner
Σενάριο: Jessica Hausner
Ηθοποιοί: Sylvie Testud, Lea Seydoux, Gilette Barbier

Μονάχα αν υιοθετήσεις μια βαθιά στάση ζωής της πλειοψηφίας του κόσμου, αυτή των πιστών οποιασδήποτε θρησκείας, μπορείς να αποφανθείς οποιοδήποτε συμπέρασμα, περισσότερο δε να ανατρέψεις εκ των έσω τελικά την κουλτούρα που συντηρεί μια τυφλή αφοσίωση σε θαύματα και παραμυθένιες νεκραναστάσεις. Ακόμη πιο μακριά, μονάχα με την ψύχραιμη εσωτερικότητα ενός τέτοιου ταξιδιού αλλά και την φιλοσοφική εγκράτεια μιας πρωτοφανούς ωριμότητας σκηνοθέτιδος όπως η Αυστριακή Τζέσικα Χάουσνερ μπορείς τελικά να κρατήσεις φυλαγμένες τις απαντήσεις που, ως άλλοι θεόσταλτοι, αμολάνε παπάδες και οι πιστότεροι των πιστών. Δεν θα βρει κανείς απόκριση στα “γιατί” της πίστης εδώ. Αφήστε τα αυτά για τους παθιασμένους Χριστιανούς (και άπαντες φανατικά θρησκευόμενους δηλαδή) που δίνουν άφεση αμαρτιών προς πάσα κατεύθυνση και αποδίδουν τα πάντα σε θεϊκές παρεμβάσεις. Ορίστε οι απαντήσεις σας. Η Κριστίν πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της καθηλωμένη στην αναπηρική της πολυθρόνα, χτυπημένη από σκλήρυνση κατά πλάκας, κοινή και χρόνια ασθένεια του κεντρικού νευρικού συστήματος, που όμως παραμένει ακόμη και σήμερα αγνώστου προέλευσης και αιτιών. Αποδεχόμενη την μοίρα της παρατείται της προσπάθειάς της για ίαση και επισκέπτεται τη θαυματουργή Παναγία της Λούρδης, ωστόσο περισσότερο ως μοναδική ευκαιρία για ένα ταξίδι αναψυχής παρά ως ύστατο αποκούμπι για ένα θαύμα που θα την επαναφέρει σε μια φυσιολογική ζωή.

Σιωπηλός γάμος: του Horatiu Malaele

Ρουμανία, 1953, σʼ ένα μικρό χωριό, ξεχασμένο από τον Θεό, ακόμα κι από τη… «μαμά ΕΣΣΔ»… Ελάχιστοι οι κάτοικοι, αλλά αρκετοί ώστε να γεμίζουν την πλατεία του χωριού και την εκκλησία, σε γάμους, κηδείες και βαπτίσεις!
Ένα ζευγάρι ετοιμάζεται να παντρευτεί. Όλο το χωριό επί ποδός για τις προετοιμασίες. Θα γίνει μεγάλο γλέντι, και, φυσικά, όλοι είναι καλεσμένοι!
Τα τραπέζια έχουν στρωθεί. Η αυτοσχέδια τοπική μπάντα έχει ξεκινήσει το τραγούδι και το χορό. Η γαμήλια πομπή έχει ξεκινήσει. Απρόσμενα και ξαφνικά, εμφανίζεται μπροστά τους μια πομπή οχημάτων του Ρωσικού Στρατού. Ο πατερούλης Στάλιν πέθανε. Το Εθνικό Πένθος κηρύσσεται από σήμερα και για επτά ημέρες.
Έχουν μια ώρα στη διάθεσή τους για να μαζέψουν τα… του γάμου και να κλειστούν στα σπίτια τους. Επιβάλλονται συσκότιση, ησυχία και σοβιετικός θρήνος.
Όλα του γάμου δύσκολα κι ο Στάλιν πεθαμένος.
Αποφασίζουν ότι τίποτα δεν θα διακόψει τη χαρά τους.
Θα γιορτάσουν το γάμο των παιδιών.… Στα Μουγκά

2081: του Chandler Tuttle

Σκηνοθεσία: Chandler Tuttle
Σενάριο: Chandler Tuttle
Ηθοποιοί: Patricia Clarkson, James Cosmo, Julie Hagerty, Armie Hammer, Tammy Bruce, James Burns, Alina Faye

To 2081 είναι μια επιστημονικής φαντασίας μικρού μήκους ταινία, που έκανε πρεμιέρα στο Seattle Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου στις 29 Μαΐου 2009. Είναι βασισμένο στο διήγημα «Harrison Bergeron» του συγγραφέα Kurt Vonnegut με αστέρια όπως ο James Cosmo, Julie Hagerty και Armie Hammer με αφήγηση της υποψήφιας για όσκαρ Patricia Clarkson και μουσική από τον Lee Brooks με το Κουαρτέτο Κρόνος και την Τσεχική Φιλαρμονική ορχήστρα.

www.finallyequal.com

Toy Story 3

O Andy πλέον μεγάλωσε και είναι ένα βήμα πριν το κολέγιο, έτοιμος να αφήσει πίσω το παλιό του δωμάτιο και κυρίως τα παιχνίδια του. Ο Woody και ο Buzz, τα αγαπημένα παιχνίδια του Andy και ηγετικές φιγούρες παράλληλα στον μικρόκοσμο των παιχνιδιών του δωματίου, αρχίζουν να ανησυχούν για το μέλλον και την κατάληξη τους. Μετά από ένα λάθος της μητέρας του Andy, όλα τα παιχνίδια θα καταλήξουν σε ένα βρεφονηπιακό σταθμό, όπου εκεί θα γνωρίσουν νέους φίλους, θα βρεθούν αντιμέτωποι με νέες περιπέτειες, τραγελαφικές καταστάσεις αλλά και κινδύνους ενώ παράλληλα θα επιχειρήσουν να αποδράσουν, με σκοπό να ξαναγυρίσουν στο σπίτι τους και στην κατοχή του Andy.

Έχουν περάσει 15 χρόνια από τότε που τα διάσημα πλέον ‘παιχνίδια’ της Pixar μας συστήθηκαν για πρώτη φορά, συστήνοντας μας παράλληλα και το ‘μέλλον’ των ταινιών κινουμένων σχεδίων και μόλις 11 χρόνια από την δεύτερη και εξίσου επιτυχημένη ‘επίσκεψή’ τους. Ο Woody, o Buzz, ο κύριος Πατάτας, η Jessie και όλα εκείνα τα παιχνίδια του δημοφιλέστερου, επικερδέστερου και πιο αγαπημένου franchise της Pixar επιστρέφουν, χαροποιώντας όλους τους παλιούς φίλους της σειράς, που έκαναν 11 χρόνια να ακούσουν νέα τους.

Με τον δημιουργό τους John Lasseter να κρατάει χρέη σεναριογράφου και παραγωγού, και στην σκηνοθεσία τον Lee Unkrich, ‘παιδί’ της Pixar και συν-σκηνοθέτη του «Toy Story 2», «Μonsters, Inc.» και «Finding Nemo» η ταινία γυρισμένη σε 3-D, βάζει στόχο νέες εισπρακτικές και καλλιτεχνικές επιτυχίες.

Η μέρα που ο Θεός έφυγε ταξίδι: του Φιλίπ βαν Λέου

Le Jour ou Dieu est parti en voyage / The Day God Walked Away / 2009
Σενάριο: Philippe van Leeuw
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Marc Koninckx
Μοντάζ: Andree Davanture

Στο Κιγκάλι, πρώτη μέρα της γενοκτονίας. Οι κάτοικοι της Ρουάντα αλληλοεξοντώνονται και οι Δυτικοί εγκαταλείπουν τη χώρα. Η Ζακλίν, μια νεαρή Τούτσι που δούλευε ως νταντά σε μια οικογένεια Βέλγων βρίσκεται ξαφνικά εγκαταλειμμένη. Κρύβεται στη σκεπή και καταφέρνει να ξεφύγει απ’ τους δολοφόνους. Στο μεταξύ, στο χωριό της, τα παιδιά της σφαγιάζονται. Κυνηγημένη, καταφεύγει στο δάσος. Βρίσκει έναν πληγωμένο άνδρα, τον οποίο φροντίζει και επαναφέρει στη ζωή. Όμως η ίδια είναι κατεστραμμένη και, παρά τις προσπάθειες του ευγνώμονα συντρόφου της, δεν μπορεί να συνέλθει. Στερημένη απ’ όλα όσα είχε, ακόμα και της πίστης της, έχει μόνο μία σκέψη: να δώσει ένα τέλος.

Ο Ψεύτης: του Μίκα Καουρισμάκι

Έτος παραγωγής: (1981)
Σκηνοθέτης: Μίκα Καουρισμάκι
Σενάριο: Άκι Καουρισμάκι

Ο Βίλα είναι ένας αθεράπευτα ψεύτης και αυτή είναι η ιστορία του, στην ταινία-ντεμπούτο των δύο τρομερών αδερφών, Μίκα και Άκι Καουρισμάκι. Ο ήρωάς μας (που τον υποδύεται ο Άκι), περιφέρεται άσκοπα στο Ελσίνκι, χωρίς να έχει να κάνει τίποτα παρά να αερολογεί και να φλερτάρει. Οι ατάκες του σαστίζουν τους συνομιλητές του, οι οποίοι, κάποιες φορές, είναι σα να αναγκάζονται να τον πιστέψουν.
Ο χαρακτήρας του Βίλα, είναι τόσο αριστοτεχνικά κατασκευασμένος από τα δύο αδέρφια (ο Άκι έχει γράψει το σενάριο και ο Μίκα υπογράφει τη σκηνοθεσία), που μπορούμε άνετα να τον συγκρίνουμε με τον Ζαν-Πιερ Λεό, των Γκοντάρ και Τριφό. Αδιαφορεί, προκαλεί, ψεύδεται. Όλα όμως τα κάνει τόσο γοητευτικά, που στο τέλος είναι αδύνατο να σου μείνει αδιάφορος. Καλλιεργημένος και φαφλατάς, αντιπαθής και σίγουρος, αλαζόνας και εύθραυστος, ο χαρακτήρας του Βίλα είναι ένα μικρό διαμάντι της κινηματογραφικής τέχνης.

ΚΥΡΙΑΚΗ 20/06/2010 στις 22:30 στο ΠΡΙΣΜΑ+

Hawai, Oslo: του Έρικ Πόπε

Παραγωγή: Νορβηγίας (2004)
Σκηνοθέτης: Έρικ Πόπε
Σενάριο: Χάραλντ Ρόζενλοβ Έεγκ

Οι ζωές επτά απελπισμένων ανθρώπων διασταυρώνονται στο Όσλο της Νορβηγίας, κατά τη διάρκεια της πιο ζεστής μέρας του χρόνου. Ένα ζευγάρι μαθαίνει ότι το νεογέννητο μωρό τους είναι άρρωστο και κινδυνεύει να πεθάνει…
Μια ποπ-σταρ, που βρίσκεται σε απόγνωση, αποφασίζει να αυτοκτονήσει… Δυο ορφανά πιτσιρίκια επιδίδονται σε κλοπές και ζωγραφίζουν στους τοίχους… Ο καταδικασμένος για ένοπλη ληστεία Τρίγκβε, παίρνοντας μια σύντομη άδεια από τη φυλακή, ονειρεύεται να δραπετεύσει στην εξωτική Χαβάη. Ενώ ο αδελφός του, ο κλεπτομανής Λέον, βγαίνοντας με αφορμή τα γενέθλιά του από το άσυλο ψυχασθενών όπου κρατείται, είναι αποφασισμένος να συναντήσει την κοπέλα που αγαπάει, την Άσα, στο μπαρ ‘Χαβάη’… Ανάμεσα σ’ αυτούς τους άγνωστους μεταξύ τους ανθρώπους κινείται ο Βίνταρ, νοσοκόμος στο άσυλο ψυχασθενών και ‘προστάτης άγγελος’ του Λέον, που έχει την ικανότητα να βλέπει το μέλλον.

Από την κινηματογραφικά μάλλον άγνωστη Νορβηγία, έρχεται μια ταινία-έκπληξη, που ακολουθεί με επιτυχία τα πρότυπα ταινιών, όπως τα ‘Στιγμιότυπα’ του Ρόμπερτ Όλτμαν και η ‘Μανόλια’ του Τόμας Πολ Άντερσον. Στο ‘Χαβάη, Όσλο’ ο σκηνοθέτης Έρικ Πόπε αφηγείται πέντε ιστορίες, που συμβαίνουν παράλληλα για να συναντηθούν κάποια στιγμή γύρω από ένα αναπάντεχο δραματικό γεγονός, πετυχαίνοντας να δημιουργήσει ένα γοητευτικό δικό του κόσμο, όπου συνυπάρχουν ο ρεαλισμός με τη μαγεία, η τραγωδία με την αισιοδοξία. Υψηλού επιπέδου είναι και όλα τα επιμέρους στοιχεία της παραγωγής. Η ατμοσφαιρική φωτογραφία αναδεικνύει υποβλητικά το νυχτερινό Όσλο, το γρήγορο – αλλά όχι βεβιασμένο – μοντάζ ‘δένει’ άψογα τους αφηγηματικούς ρυθμούς, και οι κατάλληλα επιλεγμένοι και σωστά καθοδηγημένοι ηθοποιοί ζωντανεύουν ιδανικά τους πειστικούς χαρακτήρες των ηρώων. Οι φίλοι του κινηματογράφου δεν πρέπει να χάσουν την ευκαιρία να ανακαλύψουν αυτήν τη σπάνια παιζόμενη σημαντική δημιουργία.
Το ‘Χαβάη, Όσλο’ ήταν η νορβηγική πρόταση για τις υποψηφιότητες του Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας.

ΔΕΥΤΕΡΑ 07/06/2010 στις 21:00 στην ΕΤ1

Grbavica: της Γιασμίλα Ζμπάνικ

Έτος παραγωγής: (2006)
Παραγωγή:Βοσνία, Κροατία, Γερμανία, Αυστρία
Παίζουν: Μιργιάνα Καράνοβιτς, Λούνα Μίγιοβιτς, Λέον Λούτσεβ, Κενάν Κάτικ
Σκηνοθέτης: Γιασμίλα Ζμπάνικ

Σε ένα προάστιο του Σεράγεβο, τη Γκρμπάβιτσα, η Έσνα (Μιργιάνα Καράνοβιτς) μεγαλώνει μόνη της την έφηβη κόρη της, Σάρα (Λούνα Μίηιοβιτς), που είχε γεννηθεί μέσα στον πόλεμο. Η Έσνα συμμετέχει σε μια γυναικεία ομάδα ψυχολογικής στήριξης, αλλά δεν μιλάει ποτέ για τις προσωπικές εμπειρίες της από εκείνη τη σκληρή περίοδο. Στην κόρη της, έχει πει ότι ο πατέρας της ήταν ήρωας πολέμου. Όταν όμως η Σάρα της ζητάει ένα επίσημο πιστοποιητικό, που θα της επιτρέψει να πάρει μέρος σε μια σχολική εκδρομή χωρίς να πληρώσει η Έσνα αρνείται να το κάνει και προτιμά να δουλεύει και τα βράδια, προκειμένου να συγκεντρώσει τα χρήματα για την εκδρομή. Τότε, η Σάρα θα πιέσει τη μητέρα της να της πει όλη την αλήθεια και να αποκαλύψει το μυστικό που έκρυβε από όλους όλα αυτά τα χρόνια…
Μέσα από τη συγκινητική, ανθρώπινη, ιστορία της Έσνα, η Βόσνια σκηνοθέτης Γιασμίλα Ζμπάνικ δίνει μια ρεαλιστική εικόνα της ζωής στο σημερινό Σεράγεβο, όπου το οδυνηρό παρελθόν συνυπάρχει με το ελπιδοφόρο μέλλον. Οι ουλές του πολέμου, που ακολούθησε τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας τη δεκαετία του ’90, δεν έχουν κλείσει για την Έσνα. Αλλά η νεαρή, ατίθαση Σάρα διεκδικεί το μέλλον που δικαιούται. Αυτή η αντιθετική σχέση αποτελεί τον ισχυρό δραματικό πυρήνα αυτής της αξιόλογης ταινίας, που εκτιμήθηκε από την κριτική και αγαπήθηκε από το παγκόσμιο κοινό. Μεγάλο μέρος της επιτυχίας οφείλεται στις εξαιρετικές ερμηνείες όλων των ηθοποιών και κυρίως της Μιργιάνα Καράνοβιτς, που ερμηνεύει το ρόλο της Έσνα και η οποία μας είναι ήδη γνωστή από τις ταινίες του Κουστουρίτσα ‘Ο μπαμπάς λείπει ταξίδι για δουλειές’ και ‘Underground’.

AFI Fest 2006 – Grand Jury Prize
Berlin International Film Festival 2006 – Golden Berlin Bear
Brussels European Film Festival 2006 – Canvas TV Prize for Best Film
Portland International Film Festival 2007 – Audience Award
Thessaloniki Film Festival 2006 – Woman & Equality Award

ΚΥΡΙΑΚΗ 24/05/2010 στις 24:00 στην ΕΤ1

Transamerica: του Ντάνκαν Τάκερ

Έτος παραγωγής: (2004)
Σκηνοθέτης: Ντάνκαν Τάακερ

Η Μπρι, μια τρανσέξουαλ, εργάζεται σε δυο δουλειές, αποταμιεύοντας και το τελευταίο της σεντ, ώστε να πληρώσει την τελική χειρουργική επέμβαση που θα την μεταμορφώσει επιτέλους σε γυναίκα. Μια μέρα όμως λαμβάνει ένα παράξενο τηλεφώνημα από έναν φυλακισμένο έφηβο που ψάχνει τον πατέρα του. Η αποκάλυψη ότι πριν 17 χρόνια, όταν ήταν ακόμα άντρας, στη μόνη του σεξουαλική επαφή με γυναίκα, έφερε στον κόσμο έναν γιο, συγκλονίζει την Μπρι. Απρόθυμη στην αρχή να τον αντικρίσει, πείθεται τελικά από την ψυχαναλύτριά της να αντιμετωπίσει το παρελθόν της. Με χρήματα από το κομπόδεμα για την πολύτιμη εγχείρησή της, ταξιδεύει στη Νέα Υόρκη για να πληρώσει την εγγύηση αποφυλάκισης του Τόμπι, αποφεύγοντας να του αποκαλύψει την αληθινή της ταυτότητα…
Η ταινία του Ντάνκαν Τάκερ Transamerica είναι, παρά την αλλόκοτη θεματολογία της, μια πολύ τρυφερή ταινία. Θέμα της η επικοινωνία ανάμεσα σε μια τρανσέξουαλ και τον παραβατικό γιο της. Μέσα από κωμικοτραγικές καταστάσεις ο Τάακερ περιγράφει την βουβή αγωνία του πατέρα-τρανσέξουαλ- να κερδίσει την αγάπη του γιού του και να τον προστατεύσει, ξεγυμνώνοντας εν τέλει μια φοβερή καρικατούρα ενός ανθρώπου που ζητά αξιοπρέπεια και αγωνίζεται για να την κερδίσει. Μια mainstream ταινία που αναδεικνύει την έξοχη ερμηνεία της Φελίσιτι Χόφμαν (Νοικοκυρές σε απόγνωση), είχε προταθεί και για Όσκαρ, ενω ο σκηνοθέτης Ντάνκαν Τάακερ απέσπασε το βραβείο της επιτροπής στο Φεστιβάλ του Βερολίνου το 2004.

ΚΥΡΙΑΚΗ 9/05/2010 στις 24:00 στην ΕΤ1