Ο Κουροσάβα διασκευάζει την τραγωδία του Σέξπιρ «Μακμπέθ»

23/04/2010, 09:00 by marioz

Kumonosu

Ο Θρόνος του Αίματος / Kumonosu-jo / The Throne of Blood (1957)
Σκηνοθεσία : Ακίρα Κουροσάβα
Σενάριο : Shinobu Hashimoto, Ryuzo Kikushima, Akira Kurosawa, Hideo Oguni, William Shakespeare
Πρωταγωνιστούν : Τοσίρο Μιφούνε, Ισούζου Γιαμάντα, Μινόρου Τσιάκι, Τακάσι Σιμούρα, Ακίρα Κούμπο, Χιρόσι Τκικάουα

Η πιο λαίμαργη και θυελλώδης χορογραφία για την αρχομανία και την εξουσία.
Ένα από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα του Kurosawa, στο οποίο πετυχαίνει μια εντυπωσιακή μεταφορά του «Μάκβεθ» στον ιαπωνικό μεσαίωνα, βυθίζοντας το θεατρικό λόγο του Shakespeare στην πολιτιστική παράδοση της Άπω Ανατολής, εκμαιεύοντας ένα φιλμικό αποτέλεσμα επικών διαστάσεων.
Στην Ιαπωνία του 16ου αιώνα, ένας στρατιωτικός δολοφονεί τον τοπικό άρχοντα, παρακινούμενος από την προφητεία μιας μάγισσας και ανεβαίνει στο θρόνο. Εστεμμένος πλέον, ανοίγει έναν κύκλο αίματος προκειμένου να κρατηθεί στην εξουσία.
Ξαναδιαβάζοντας τον Shakespeare ο Kurosawa, όχι μόνον τον απογυμνώνει από τα μεταφυσικά του στοιχεία, αλλά δίνει στο δράμα τη διαλεκτική και ιστορική διάσταση του. Μια σπουδαία πραγματεία πάνω στην «μετάλλαξη» που προκαλεί η εξουσία.

Παρασκευή 23/4/2010 στις 22.00 στη Βουλή Τηλεόραση

    Vincent van Gogh (1948)

    14/04/2010, 15:00 by marioz

    Vincent van Gogh

    Διάρκεια: 18′
    Παραγωγή:Γαλλίας
    Σκηνοθέτης: Αλέν Ρενέ

    Πρόκειται για την πρώτη σπουδαία δημιουργία του μεγάλου Γάλλου σκηνοθέτη, η οποία βραβεύθηκε με Όσκαρ! Ο Ρενέ, με αριστουργηματικό τρόπο, καταφέρνει να αποτείνει ένα ξεχωριστό φόρο τιμής στον ζωγράφο, αποφεύγοντας επιδεικτικά οποιαδήποτε προσπάθεια που θα μετέτρεπε το φιλμ σε διδακτικό. Ο ίδιος, μεταξύ άλλων, αναφέρει: « Αυτή η δραματοποιημένη εμπειρία, δεν έχει να κάνει με ένα φιλμ πάνω στην τέχνη, ούτε με μια επιστημονική βιογραφία. Θυσιάσαμε ηθελημένα την ιστορική ακρίβεια, προς όφελος του μύθου του Βαν Γκογκ. Ο υπερβολικά μεγάλος αριθμός πλάνων (σχεδόν όσος και σε μια μεγάλου μήκους ταινία), μας υποχρέωσε να δώσουμε πολύ μεγάλη σημασία στη μουσική. Αυτή, όφειλε να συνδέσει οργανικά τα έργα μεταξύ τους και να κάνει κατανοητό το σύμπαν του Βαν Γκογκ». «Ουδέποτε είχα την αίσθηση ότι κάνω ένα φιλμ τέχνης. Για μένα, η ταινία δεν είναι τόσο μια ταινία πάνω στον Βαν Γκογκ, όσο μια προσπάθεια να συναντήσω την φαντασιακή ζωή ενός ζωγράφου, μέσα από τα έργα του. Δεν είναι, έτσι, για την καλλιτεχνική αξία που διαλέξαμε τη μια ή την άλλη λεπτομέρεια του κάθε πίνακα».

    ΤΕΤΑΡΤΗ 14/04/2010 στις 21:00 στο ΣΙΝΕ+

      Babybird’s Unloveable by Johnny Depp

      13/04/2010, 11:00 by marioz

      Unloveable

      Director: Johnny Depp
      Production Company: Unison
      Editor: Chris Lebenzon

      After laying down some guitar on Babybird’s intense ballad Unloveable, actor/director Johnny Depp went one stage further and offered to direct the promo to accompany it.
      Shot in monochrome and filmed at Hatfield House, the video garnered even more column inches after being banned by numerous platforms (including Yahoo!) due to the scene depicting the hanging of singer Stephen Jones.

      Babybird’s Unloveable

        12 Angry Men: του Sidney Lumet

        11/04/2010, 11:00 by marioz

        12 Angry Men

        Το είναι αναμεμειγμένο με το φαίνεσθαι, η αντικειμενικότητα χαμένη μέσα στην υποκειμενικότητα και η σιγουριά των πολλών επιτιθέμενη στην αμφιβολία του ενός. Αυτοί είναι οι δώδεκα ένορκοι. Δώδεκα άνδρες οι οποίοι καλούνται να αποφασίσουν για την ενοχή ή την αθωότητα ενός ανθρώπου, μέσα σε ένα κλειστοφοβικό δωμάτιο και χωρίς να το έχουν επιλέξει οι ίδιοι. Και που “θυμώνουν” όταν ένας εξ’ αυτών αρνείται να επικυρώσει την αρχική (και μάλλον αβασάνιστη) ενοχοποιητική απόφαση των υπολοίπων, καθώς αυτό τους στερεί την πολυπόθητη ομοφωνία που θα τους στείλει όλους σπίτια τους μια ώρα αρχύτερα.

        Υποψήφιο για 3 OSCAR, 4 σφαίρες, κέρδισε την Αρκούδα στο Βερολίνο και πολλά ακόμα βραβεία. Εκτός όλων αυτών βρίσκεται και μέσα στην πρώτη δεκάδα των δημοφιλέστερων ταινιών όλων των εποχών κατά το imdb.

        12 Angry Men

          To κράτος του Μεγάλου Αδερφού

          07/04/2010, 15:00 by marioz

          bigbrotherstate

          Το Big Brother State είναι ένα εκπαιδευτικό Film μικρού μήκους, για το τι ισχυρίζονται οι πολιτικοί ότι είναι προστασία της ελευθερίας μας, αλλά και πως εμείς ενδίδουμε στην κατασταλτική νομοθεσία.

          Big Brother State [Ελληνικοί υπότιτλοι]

          www.bigbrotherstate.com

            Οι Αόρατοι: του Χαβιέ Μπαρδέμ

            02/04/2010, 15:00 by marioz

            Invisibles

            Σπονδυλωτή ταινία πέντε διάσημων σκηνοθετών, παραγωγής του Χαβιέ Μπαρδέμ:
            Το Όνειρο της Μπιάνκα του Μαριάνο Μπαρόζο, Γράμματα στη Νόρα της Ιζαμπέλ Κοϊσέτ, Η Φωνή της Πέτρας του Χαβιέ Κορκουέρα, Καληνύχτα Ούμα του Φερνάντο Λεόν και Αόρατα Εγκλήματα του Βιμ Βέντερς.

            Με αφορμή την επέτειο των 20 χρόνων των «Γιατρών Χωρίς Σύνορα» της Ισπανίας, ο Χαβιέ Μπαρδέμ συγκέντρωσε πέντε σκηνοθέτες, με σκοπό να καταγράψουν τις ιστορίες των «Αόρατων», των ανθρώπων εκείνων που προτιμούμε να μην βλέπουμε, αλλά που τελικά εμφανίζονται πάντα μέσα στους φόβους και τις ανησυχίες μας, διότι ποτέ δεν παύουν να υπάρχουν. Είναι τα θύματα των αιματηρών συγκρούσεων και των επιδημιών του πλανήτη, όμως είναι κι εκείνοι οι άνθρωποι που επιλέγουν να μην αποστρέψουν το βλέμμα.

            ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 02/04/2010 στις 22:00 στη Βουλή Τηλεόραση

              Noviembre: του Ατσέρο Μάνιας

              26/03/2010, 14:00 by marioz

              noviembre

              Παραγωγή: Ισπανίας (2003)
              Παίζουν: Όσκαρ Χαενάδα, Ίνγκριντ Ρούβιο, Χαβιέρ Ρίος

              Παρακινούμενος από ένα ιδεαλιστικό πνεύμα, ο Αλφρέδο αποφασίζει να δημιουργήσει μια τέχνη «πιο ελεύθερη, που βγαίνει από την καρδιά και επιτρέπει στους ανθρώπους να νιώσουν ζωντανοί». Πιστεύει ότι το θέατρο πρέπει να βγει στο δρόμο σε μια διαρκή δημιουργική αντιπαράθεση με το κοινό. Είτε σε μια πλατεία η οποία επιλέχθηκε στην τύχη, είτε σε ένα πάρκο είτε, τέλος, σε μια πλημμυρισμένη από κόσμο κεντρική λεωφόρο, ο Αλφρέδο και ο θίασός του “Noviembre” (Νοέμβρης), μετατρέπονται σε διαολάκια, προκαλώντας τους περαστικούς, οργανώνοντας εκδηλώσεις κοινωνικής διαμαρτυρίας, αναγκάζοντας ακόμη και τις αστυνομικές δυνάμεις να παρέμβουν. Δεν υπάρχουν ούτε όρια, ούτε απαγορεύσεις. Μόνο ιδέες που αξίζει τον κόπο να προωθηθούν με κάθε μέσο, απ’ τη στιγμή που θα καταφέρουν να κάνουν τον κάθε θεατή να μη νιώθει απλά παρατηρητής, αλλά αναπόσπαστο κομμάτι της παράστασης.

              ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26/03/2010 στις 22:30 στο ΠΡΙΣΜΑ+

                The Hurt Locker: της Kathryn Bigelow

                26/03/2010, 09:00 by marioz

                Hurt Locker

                Μια σιχαμερή προπαγάνδα γκεμπελικής νοοτροπίας και μια ζωντανή απόδειξη, σε συνάθροιση με την προώθηση της, πως οι Αμερικανοί δεν έβαλαν καθόλου μυαλό στην μετά-Μπους εποχή. Ως καθαρή απόγονος της Leni Riefenstahl, η περίπτωση της Bigelow θυμίζει την εύνοια που είχε από το καθεστώς και η βερολινέζα σκηνοθέτρια, με την σαφή διαφορά πως εκείνη ήξερε αληθινά μυστικά της τεχνικής τής κάμερας κι όχι απλά να κρατάει μια κάμερα στο χέρι, όπως τόσοι και τόσοι άλλοι τα τελευταία χρόνια. Μια ντροπή για τα αμερικανικά βραβεία που θα γίνει περισσότερο αντιληπτή όταν κοπάσει η προπαγανδιστική εμβέλεια του έργου, αφού αυτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης μεθόδου…
                Να μιλήσουμε για τεχνική ή για σενάριο; Αν αυτό είναι καλό τεχνικά τότε το Black Hawk Down έπρεπε να έχει σαρώσει. Ο δε Mark Boal γράφει ένα καθαρά υπό παραγγελία σενάριο, τόσο αποσπασματικό όσο και μιας τηλεοπτικής σειράς και τόσο βίντεο-γκέιμ όσο ένα Resident Evil. Κάθε παραμικρή του λεπτομέρεια εξυπηρετεί τον σκοπό της, λες κι ελέγχθηκε από το υπουργείο αμύνης των ΗΠΑ. Ο κεντρικός ήρωας είναι ο πιο καθαρός διάδοχος του John Wayne των Πράσινων Μπερέ, ένας σύγχρονος πολεμικός ήρωας στην υπηρεσία της αστερόεσσας και του πολέμου του ίδιου. Οι δε Ιρακινοί δεν μοιάζουν απλά τριτοκοσμικοί, αλλά και σαν να είναι αυτοί που έχουν εποικίσει τις ΗΠΑ και οι Αμερικανοί φαντάροι να έχουν το πάσα δικαίωμα στην γη τους. Όλα αυτά με επιστέγασμα σιχάματος την σκηνή με το αγοράκι που οι ιρακινοί «ψυχοπαθείς δολοφόνοι» το κάνουν ανθρώπινη βόμβα. Να πάρω πίσω κάτι από όσα σας λέω; Αν είχατε υπομονή, θα σας ανέλυα πολλά περισσότερα…

                  arTherapy του Νίκου Περάκη

                  18/03/2010, 13:00 by marioz

                  arTherapy

                  Μέσα στο πολυπολιτισμικό κέντρο της καλοκαιρινής Αθήνας, τρεις νέοι με πάθος για την τέχνη και την δουλειά τους, συναντιούνται στα παρασκήνια της μουσικής και εικαστικής σκηνής: η τραγουδίστρια του συγκροτήματος Stiletto Scag Ίλια, ο «τοιχογράφος» ή street artist Αλέξανδρος και ο Ανδρέας, τελειόφοιτος της δραματικής σχολής του Εθνικού. Μέσα σε τρία 24ωρα, θα καταφέρουν να διαταράξουν την «κοινωνική ανακωχή», όταν οι προσδοκίες τους διαψεύδονται από το πολλαπλών μορφών «κατεστημένο», είτε αυτό λέγεται δημόσια τάξη, είτε ανταγωνισμός ή απλά mainstream.

                  Σκηνοθεσία: Νίκος Περάκης
                  Πρωταγωνιστούν: Ίλια Πατάπη, Ανδρέας Κωνσταντίνου, Αλέξανδρος Βασμουλάκης, Μαίρη Συνατσάκη, Ροσύνα Μπαλτατζή, Πηγή Κωνσταντίνου, Μελίνα Παιονίδου, Amalia Bernett, Δημήτρης Λιγνάδης, Νίκος Ορφφανός.

                  www.artherapymovie.gr

                    Ο σκηνοθέτης του «OLDBOY» Παρκ Τσαν Γουκ ξαναχτυπά

                    11/03/2010, 13:00 by marioz

                    thirst

                    ΔΙΨΑ / BAKJWI / THIRST
                    Σκηνοθεσία: Παρκ Τσαν Γουκ
                    Ενας παπάς που πιστεύει ότι η ανθρώπινη ζωή είναι πολύτιμη, συμμετέχει ως εθελοντής σε ένα μυστικό ιατρικό πείραμα με σκοπό να σώσει ζωές από τον κίνδυνο ενός επικίνδυνου ιού. Αλλά κατά τη διάρκεια του πειράματος μολύνεται και πεθαίνει. Με μετάγγιση αίματος, από έναν άγνωστο δότη, ως εκ θαύματος επανέρχεται στη ζωή, μεταμορφώνοντάς τον σε βαμπίρ. Τότε ξεκινάει η εσωτερική του διαμάχη, ανάμεσα στη σαρκική του ανάγκη για αίμα και της πίστης του, που του απαγορεύει να σκοτώσει. Αλλά αν δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς να γεύεται το ανθρώπινο αίμα, πώς μπορεί να το αποκτήσει χωρίς να διαπράξει φόνο;…

                    Thirst – Trailer with English Subtitles

                        Τρεχον Τευχος
                        fuctart_issue_16


                        Χορηγος Επικοινωνιας
                        vipervikings


                        fuctART blog
                        Το fuctART blog είναι μια πειραματική καθημερινή ματιά στα καλλιτεχνικά δρώμενα στην Ελλάδα και το κόσμο, που αναμιγνύεται με links, άρθρα, βίντεο, φωτογραφίες και κείμενα που μας αρέσουν και θέλουμε να μοιραστούμε μαζί σας.
                        Τα σχόλια - δικά σας!


                        fuctART online shop

                        WP RSS Spreadshirt Gallery by Joerg Sontag Flashapplications requires Flash Player 9 or better.



                        Αδεια Χρησης
                        Επιτρέπεται η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή και αναμετάδοση των άρθρων του blog.




                        fuctART