Leonera

Στη φωλιά του λιονταριού (2008)
Σκηνοθέτης: Πάμπλο Τραπέρο
Παίζουν: Μαρτίνα Γκούσμαν, Έλλι Μεντέιρος, Ροντρίγκο Σαντόρο

Η Χούλια, μια νεαρή φοιτήτρια κατηγορείται για τον φόνο του εραστή της και βρίσκεται προφυλακισμένη στη Λεονέρα, ειδική φυλακή για έγκυες και μητέρες, όπως συνηθίζεται να λέγεται στην αργκό της Αργεντινής. Εκεί θα γεννηθεί το παιδί της και θα αντιληφθεί ότι η απανθρωπιά του «ελεύθερου κόσμου» είναι μεγαλύτερη από αυτήν που επικρατεί στη Φωλιά του Λιονταριού(αρχική σημασία της λέξης Λεονέρα). Η μητρότητα, η απομόνωση, η αγάπη και η ελπίδα σε συνθήκες εγκλεισμού είναι οι άξονες αυτής της ταινίας.

Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα για φυλακισμένες γυναίκες, ξεχωριστό από άλλες παραγωγές, αφού το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας γυρίστηκε μέσα στη μονάδα γυναικείων φυλακών του Μπουένος Άιρες με κρατούμενες ως κομπάρσους. Το συνεργείο και οι ηθοποιοί συνυπήρξαν κατά το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής με το σύστημα της φυλακής και, όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο σκηνοθέτης, η απόκτηση αδειών για τα γυρίσματα έμοιαζε περισσότερο με μια πράξη δικαστηρίου παρά μιας ταινίας.

Η ταινία, που ήταν Υποψήφια για Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Κανών 2008, κέρδισε 10 Βραβεία της Ακαδημίας της Αργεντινής καθώς και 6 Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κιν/φου της Αργεντινής.

ΤΡΙΤΗ 25/10/2011 στις 22:00 στην ΕΤ1

• 

After The Wedding

Efter Brylluppet (2006)
Σκηνοθεσία: Susanne Bier
Σενάριο: Anders Thomas Jensen

Δανός που κατοικεί μακροχρόνια στην Ινδία, έχοντας ως σκοπό ζωής τη σωτηρία των εξαιρετικά πολυάριθμων εξαθλιωμένων παιδιών, επισκέπτεται την Κοπεγχάγη για συζητήσεις με τον Jorgen, πιθανό χρηματοδότη του ιδρύματος του. Εκεί, μια «κακή» σύμπτωση θα του φανερώσει την ύπαρξη μιας κόρης που επί εικοσαετίας αγνοούσε. Το μένος του θα στραφεί τώρα στην Helene, μητέρα του παιδιού του και γυναίκα του Jorgen. Όπως όμως σταδιακά αποκαλύπτεται πίσω απ’ την προαναφερθείσα σύμπτωση κρύβεται ένας καλά προμελετημένος σκοπός, που θα τοποθετήσει τον Jacob, εν αγνοία του, στα άδυτα της «τραγικής» οικογένειας.

download:
http://torrentz.eu/c1d70ccabd70f75c922f9db3def033a1d6683ed5
greek subs:
http://www.freeprojectx.com/download-se52dd9fc5c.html

• 

The Million Dollar Hotel

Το ξενοδοχείο του ενός εκατομμυρίου δολαρίων (2000)
Σκηνοθεσία: Βιμ Βέντερς
Παίζουν: Μελ Γκίμπσον, Μίλα Γιόβοβιτς, Τζέρεμι Ντέιβις, Τιμ Ροθ

Στο Λος Άντζελες του 2000 το «Million Dollar Hotel», είναι το κατάλληλο μέρος για να κλείσεις δωμάτιο, όταν δεν σε δέχονται πουθενά αλλού! Μυστηριακό και ξεπεσμένο, φιλοξενεί όλους του απόκληρους της κοινωνίας κι αρκετούς «τρελαμένους» τύπους, σε σημείο που να θεωρείται κάτι σαν τοπικό Άσυλο Ανιάτων. Ανάμεσά τους κυκλοφορεί ο Σκίνερ, ένας ιδιόμορφος ντετέκτιβ, ο οποίος έχει αναλάβει να εξιχνιάσει τον μυστηριώδη θάνατο (δολοφονία ή αυτοκτονία;) ενός εκκεντρικού τύπου, του Ίζι, ο πατέρας του οποίου είναι βαρόνος των μίντια. Ο Τζόε, ο αεικίνητος θυρωρός του ξενοδοχείου, προσπαθεί να κρατήσει όλο αυτό τον παρανοϊκό μικρόκοσμο υπό έλεγχο και η Ελοίζ, μια γοητευτική και αέρινη φιγούρα, είναι ο άγγελος, το αθώο θύμα, ενός σκληρού και παρανοϊκού κόσμου. Ευτυχώς που ο Τομ, ο αφηγητής της ιστορίας, αγαπά την Ελοίζ και προκειμένου να κερδίσει την καρδιά της, θα φέρει τον κόσμο πάνω-κάτω…
Αστεία, μαγευτική, έξυπνη, σκληρή, ρομαντική, ακριβώς σαν τον κόσμο που ζούμε, το «Million Dollar Hotel» είναι μια ταινία γύρο από τη φιλία, την πίστη, την προδοσία και τη δύναμη της αγάπης.

ΣΑΒΒΑΤΟ 15/10/2011 στις 21:00 στην ΕΤ1

• 

Απ’ Τα Κόκαλα Βγαλμένα

Σκηνοθεσία: Σωτήρης Γκορίτσας

Τι μπορεί να συνδέει το Μπάμπη τον ψεκαστή, το Μανούσο Μπαντουβάκη, έναν ΑΕΚτζή με το Μητροπολίτη Ξυνιάδος, τη Σουλτάνα και το γιατρικό της, τον επιμελητή Παμπουλή Κολοκάση, έναν τύπο που τον φωνάζουν ‘Κρακ’ και τη Δίωξη Ναρκωτικών; Όλους αυτούς (και όχι μόνο αυτούς) τους συνδέει το Ε.Σ.Υ. και πιο συγκεκριμένα το δημόσιο νοσοκομείο των Αγίων Πάντων εν ώρα εφημερίας.

Μετά τις «Παρέες», το «Μπραζιλέρο» και το «Βαλκανιζατέρ», ο Σωτήρης Γκόριτσας επιστρέφει με μία… δραματική κωμωδία made-in-Greece που ακολουθεί την Οδύσσεια ενός αισιόδοξου (;) Έλληνα γιατρού, ο οποίος θαλασσοπνίγεται στα άπατα ενός δημόσιου νοσηλευτηρίου. Η ταινία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα, τα οποία κατεγράφησαν στο βιβλίο του ορθοπεδικού γιατρού Γιώργου Δενδρινού, με το σκηνοθέτη να εμπνέεται παράλληλα από τα όσα επακολούθησαν ένα τροχαίο ατύχημα στο οποίο πρωταγωνίστησε. Το κωμικοτραγικό ζήτημα της δημόσιας υγείας, που σέρνεται εδώ και δεκαετίες για να επανέλθει με ζοφερό τρόπο στα σύγχρονα χρόνια της οικονομικής κρίσης και των άγριων κοινωνικών ανατροπών, είναι το επίκαιρο θέμα του «Απ’ Τα Κόκαλα Βγαλμένα».

download:
http://www.megaupload.com/?d=QT1MKJK4
http://www.megaupload.com/?d=GOZR4IQL
http://www.megaupload.com/?d=G9PLBXKH

• 

Drive

Σκηνοθεσία: Nicolas Winding Refn
Σενάριο: Hossein Amini, James Sallis
Παίζουν: Ryan Gosling, Carey Mulligan

Οδηγός για stunts στο Χόλιγουντ τη μέρα, οδηγός για τον υπόκοσμο τη νύχτα. Θα ερωτευθεί. Τι μπορείς να περιμένεις, όμως, από έναν ήρωα δίχως όνομα; Αδιανόητο. Είναι η μόνη λέξη που ταιριάζει σ’ αυτό που δημιούργησε ο Nicolas Winding Refn με το Drive (2011). Ο Δανός σκηνοθέτης με την ανισόρροπα εκκεντρική φιλμογραφία, που δε σου δίνει καμία εντύπωση για το ύφος και τις προθέσεις του ως κινηματογραφιστής, πέρασε με τούτη την ταινία από το φετινό διαγωνιστικό των Κανών (πόσο ευφυής επιλογή), άρπαξε το βραβείο σκηνοθεσίας (απολύτως δικαιωματικά) και άφησε τη σκόνη από τα πατημένα γκάζια πίσω του. Παραδόξως, με έναν φιλμικό τόνο και ρυθμό που ποτέ δεν θα τον χρέωναν με κλήση υπέρβασης του ορίου ταχύτητας!

Η αρχική σεκάνς, με μια ιεροτελεστική λιτότητα στην αφήγηση, δίνει το στίγμα ολόκληρης της ταινίας. Ο ήρωας είναι ένας οδηγός. Σαφώς λιγομίλητος. Ο Refn δε νοιάζεται για το διάλογο (σε αντίθεση με τον Tarantino, τον οποίο θα χρειαστεί να μνημονεύσουμε ξανά). Αυτό που κατέχει ολοκληρωτικά είναι το κάδρο του, μαζί με οτιδήποτε μπορεί να το συνοδεύει. Η ηχητική μπάντα, η μουσική υπόκρουση, εναρμονίζονται με την ανάσα, το χτύπημα ενός ωρολογιακού μηχανισμού, τη δημιουργία του σασπένς. Παρακολουθούμε μια ληστεία, από το point of view του οδηγού της συμμορίας. Είναι ο ήρωας. Το Tick of the Clock των Chromatics, ηχητικά, προδίδει μια τάση αναφορών προς τη δεκαετία του ’80. Η γραμματοσειρά παραπέμπει άμεσα στον τίτλο του Thief (1981) του Michael Mann.

Ο Refn, για πρώτη φορά στην καριέρα του, καταθέτει τη δική του Βίβλο σινεφιλίας. Το Drive, γεμάτο εκατοντάδες κλεισίματα του ματιού και κινηματογραφικές αναφορές, θυμίζει την περίπτωση του Quentin Tarantino. Ως δημιουργός, ο Δανός μοιάζει κι αυτός με ένα χωνευτήρι εικόνων, που διοχετεύονται στο δικό του DNA για να παράγουν κάτι ολότελα καινούριο. Η βασική τους διαφορά, όμως, είναι το πως αντιλαμβάνονται το σενάριο. Ο Refn αρκείται στην απλοϊκότητα της ιστορίας ενός ψυχικά αγνού, ντροπαλού αγοριού, που θα ερωτευτεί το κορίτσι το οποίο δεν του ανήκει, ακόμη κι όταν εκείνη ξεμπλέξει με τους δικούς της, προσωπικούς λογαριασμούς. Ο κόσμος τους, η ζωή τους, η καθημερινότητά τους, περιέχει μονάχα ότι αγαπούν. Με τις προτεραιότητές του ο καθένας. Εκείνος το τιμόνι, εκείνη το παιδί της. Η σειρά δεν πρόκειται ν’ αλλάξει για το χατίρι κανενός happy end. Ούτε και η ιστορία θα ξεφύγει από τα «τετριμμένα» twists του νουαρικού background. Οι διάλογοι δεν θα κλέψουν την όποια παράσταση. Ακόμη και πάνω σε εξαιρετικά βίαια ξεσπάσματα, ο ρυθμός του Refn θα παραμείνει υποτονικά cool. Και αυτοσαρκαστικά αιματοβαμμένος. Με τι να το παρομοιάσεις αυτό; Αν ήταν δίσκοι βινυλίου, ο Tarantino θα έπαιζε στις 45 στροφές και ο Refn στις 33. Η βελόνα του Drive, λοιπόν, μπορεί να κυλάει αργά στ’ αυλάκι, αλλά, διάβολε, θα την ακούσεις άσχημα με αυτό που παίζει.Η βιρτουοζιτέ του Refn δεν αφήνει περιθώρια για κατηγορίες περί δανεικών στοιχείων στο φιλμ. Αντιλαμβανόμαστε μια παλέτα σκηνοθετών, από David Lynch, Walter Hill, William Friedkin, έως και Michael Mann, όμως, ο ναρκισσισμός του Δανού δεν επιτρέπει τις συγκρίσεις. Ειδικά στην περίπτωση του τελευταίου, ο Refn ξεγυμνώνει με τόση καθαρότητα τη δηθενιά της masculine συμβολοποίησης του κινηματογραφικού κόσμου του Mann, σε βαθμό κακόβουλης ειρωνείας (με εξαίρεση την τελική αναμέτρηση του ήρωα με τον χαρακτήρα τον οποίο υποδύεται ο Ron Perlman, που μοιάζει με outtake από το Manhunter (1986)). Στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο Ryan Gosling, κάπου ανάμεσα στο αλαφροΐσκιωτο nature boy και τον απόλυτα ψυχρό εκτελεστή, αλλάζει στάση σε κλάσματα δευτερολέπτου, χωρίς ποτέ να εγκαταλείπει μια εκφραστική μονοτονία και… την οδοντογλυφίδα από το στόμα, σαν γνήσιος απόγονος του Clint Eastwood. Ο μοναχικός cowboy του Gosling φοράει ή κουβαλάει ευλαβικά επάνω του ένα αμφιβόλου γούστου jacket, κλασικό στοιχείο της iconic γκαρνταρόμπας ηρώων που το cult status έχει ακουμπήσει, από τον James Dean, τον Marlon Brando ή τον Nicolas Cage (μάντεψε μόνος σου τις ταινίες, είναι στοιχειωδώς απλό) ως την αιωνιότητα. Εκεί ανήκει και ο ήρωας του Drive.

Αριστούργημα από σήμερα, instant classic για το αμερικανικό σινεμά, ταινία από εκείνες που θα έπρεπε να διδάσκονται (ακομπλεξάριστα…) σε σχολές κινηματογράφου, υπόδειγμα συνέπειας και αποθεωτικά όμορφο σαν δουλειά, το Drive του Nicolas Winding Refn είναι το πρώτο σπουδαίο joyride που θα ζήσεις τούτη τη σεζόν στη σκοτεινή αίθουσα.

download:
http://torrentz.eu/3f1b86f00dc9462b5f85d1adcb32ec138320edf3
greek subs:
http://www.freeprojectx.com/download-s69b0c98985.html
soundtrack:
http://www.filesonic.com/file/2072184554/Drive.zip

• 

Ken Park

Ken Park (2002)
Σκηνοθεσία: Larry Clark, Edward Lachman
Σενάριο: Larry Clark, Edward Lachman

Το Ken Park εστιάζει στις ζωές των μελών μιας παρέας εφήβων που ζουν στη μικρή πόλη Visalia της Καλιφόρνιας. Η ταινία ξεκινά με την αυτοκτονία του Ken Park ενός πιτσιρικά σε ένα πάρκο skateboard. Ακολούθως μας συστήνεται η παρέα της Visalia: o Tate, η Peaches, ο Claude και o Shawn.

Είναι αλήθεια ότι ο Larry Clark μας είχε ταρακουνήσει με το Kids (1995). Από τότε επιμένει στο ίδιο στυλ κινηματογράφου, ανεξάρτητου και επικεντρωμένου στις προβληματικές αμερικάνικες οικογένειες. Το Ken Park είναι μια ομάδα από παράλληλες ιστορίες, ειπωμένες με απίστευτο ρεαλισμό. Υπόθεση με την αυστηρή έννοια δεν υπάρχει. Παρόλα αυτά υπάρχουν διάσπαρτες ιδέες με ενδιαφέρον γύρω από τις σχέσεις γονέων και παιδιών. Το Ken Park συνεχίζει στην ίδια οδό των δημιουργιών του Clark, ωμό και ακραίο περιγράφει το σεξ απογυμνώνοντας το από κάθε συναίσθημα.

Πολλές σκηνές είναι τόσο αποκαλυπτικές που αναρωτιέσαι αν αυτό που βλέπεις είναι υποκριτική ή απλά σεξ. Όπως δήλωσαν οι σκηνοθέτες Larry Clark και Ed Lachman τους πήρε χρόνια να εξασφαλίσουν τα χρήματα για να κάνουν την ταινία. Και αυτό δεν μου φαίνεται παράδοξο καθώς είμαι βέβαιος ότι τέτοιες ταινίες ενοχλούν αρκετούς ανθρώπους. Είναι όμως σπουδαίο να υπάρχουν ακόμη δημιουργοί που δεν σταματούν να προσπαθούν και καταφέρνουν να κάνουν τις ιδέες τους ταινίες.

download:
http://torrentz.eu/6f03fae2d7f6f3bcf4334e8fbb29d149b2a8020a
greek subs:
http://www.greeksubtitles.info/get_greek_subtitles.php?id=5118

• 

Je vais bien, ne t’en fais pas

Don’t Worry, I’m Fine (2006)
Σκηνοθεσία: Philippe Lioret
Σενάριο: Philippe Lioret, Olivier Adam

Η ταινία που δυστυχώς δεν ήρθε ποτέ στην Ελλάδα (παρά μόνο προβλήθηκε σε φεστιβάλ Γαλλόφωνου κινηματογράφου), αναγκάζει τον μέσο κινηματογραφόφιλο να αναρωτηθεί για ακόμα μια φορά, με βάση ποιά κριτήρια γίνονται οι επιλογές των ταινιών που προβάλλονται στην χώρα μας και απορρίπτονται μικρά διαμάντια, όπως ακριβώς θα μπορούσε να χαρακτηριστεί κι αυτή εδώ! Το «Je vais bien, ne t’en fais pas» (Είμαι καλά, μην ανησυχείς) είναι μια ταινία του 2006 με σκηνοθέτη τον Philippe Lioret (Welcome – 2009), παρμένο από το ομώνυμο μυθιστόρημα του συγραφέα Olivier Adam το 2000 Μέσα στην όλη της απλότητα, αυτή η ταινία χαρακτηρίστηκε δικαιολογημένα από τον γαλλικό τύπο ως βασανιστικά αφοπλιστική! Πολύ δυνατή, κινούμενη πάντα μέσα από έναν πολύ έντονο συναισθηματισμό αλλά και μυστήριο, δεν αποκαλύπτει το μεγάλο της μυστικό, παρά μόνο στο συγκλονιστικό της φινάλε! Η μεγάλη της πάντως επιτυχία αναμφισβήτητα θα πρέπει να «χρεωθεί» πέραν όλων των άλλων και στους μεγάλους πρωταγωνιστές της, καταξιωμένους πλέον εδώ και χρόνια, όχι μόνο στον γαλλικό αλλά και στον διεθνή κινηματογράφο: Κατά κύριο λόγο στην εξαίρετη Melanie Laurent, παρά το πολύ νεαρό της ηλικίας της (γεννηθείσα το 1983), όπου πραγματικά συγκλονίζει με την ερμηνεία της στην ταινία και με επιτυχίες όπως: Embrassez qui vous voudrez (2002), L’amour cache (2007), Inglourious Basterds (2009), Le concert (2009)και La rafle (2010). Τέλος, θα πρέπει να σημειωθεί η καταπληκτική μουσική από το soundtrack που πλαισιώνει την ταινία.
Παρίσι, 25 Αυγούστου 2005 Κατά την επιστροφή της μετά από μια πρακτική που έκανε στην Ισπανία, η 19χρονη Λιλί μαθαίνει από τους γονείς της πως ο δίδυμος αδελφός της εξαφανίστηκε ξαφνικά, έχοντας μαλώσει πριν με τον πατέρα του, με τον οποίο ποτέ δεν τα πήγαινε καλά! Όντας παθολογικά δεμένη μαζί του, προσπαθεί απεγνωσμένα να επικοινωνήσει μαζί του, αλλά χωρίς να έχει πλέον νέα του, η Λιλί αφήνεται να παρασυρθεί σε μια κατάσταση κατάθλιψης και νευρικής ανορεξίας κι εισάγεται εσπευσμένα σε κλινική, όπου κι εκεί όμως αρνείται να συνεργαστεί όταν εντελώς απρόσμενα φτάνει στα χέρια της ένα γράμμα του αδελφού της, στο οποίο τής εξηγεί τους λόγους της οριστικής του πλέον φυγής, ενημερώνοντάς την παράλληλα και για τα μέρη στα οποία κινείται Έτσι καθώς θα αρχίσει ένας καταιγισμός γραμμάτων και με βάση αυτά τα μέρη από τα οποία στέλνονται τα γράμματα, θα ξεκινήσει για την Λιλί από εκείνη την στιγμή, μια αναζήτηση για την λύση του μυστηρίου, έχοντας μαζί στο πλευρό της και τον φίλο της κολλητής της, χωρίς όμως να μπορεί να φανταστεί πως θα οδηγηθεί σε μια ανακάλυψη που δεν την χωράει ο νους της.

download:
http://torrentz.eu/f5b89ce0321735683a2b20b88c17acac2d4eb2dd
greek subs:
http://www.freeprojectx.com/download-s6a09cffb54.html

• 

Like Dandelion Dust

Σκηνοθεσία: Jon Gunn
Σενάριο: Stephen J. Rivele, Michael Lachance

Ένα επιτακτικό δράμα που διερευνά τις διαφορετικές έννοιες του να είσαι γονιός μέσα από τη θαραλέα, ρεαλιστική ζωή της σκληρά εργαζόμενης οικογένειας Πόρτερ, και της προνομιούχου οικογένειας Κάμπελ. Οι ζωές τους τέμνονται, μπλέκονται και έρχονται σε διένεξη, όλα για την αγάπη ενός μικρού αγοριού. Αυτό το φιλμ τονίζει γενναία την ανθρωπιά σε κάθε χαρακτήρα υπενθυμίζοντάς μας ότι όλοι έχουμε την τάση για το καλύτερο ή χειρότερο ανά πάσα στιγμή.

download:
http://torrentz.eu/de09b20f76b2523768cb251074fb506fcc5b6acd
greek subs:
http://www.freeprojectx.com/download-s591a2bad7d.html

• 

The Savages

Σκηνοθεσία: Tamara Jenkins
Σενάριο: Tamara Jenkins

O βραβευμένος με όσκαρ, Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν, και η υποψήφια για όσκαρ, Λόρα Λίνεϊ, δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας σε αυτή την τρυφερή κωμωδία, για την κρίση της μέσης ηλικίας, από τη βραβευμένη σκηνοθέτιδα/σεναριογράφο Ταμάρα Τζένκινς. Μέχρι τώρα, το μόνο που συνέδεε τον Τζον και την Γουέντι Σάβατζ (Χόφμαν, Λίνεϊ) ήταν μια άθλια παιδική ηλικία και το κοινό τους DNA. Mετά από χρόνια, οι δύο αυτοί ανώριμοι χαρακτήρες θα αναγκαστούν να συναντηθούν για να φροντίσουν τον ηλικιωμένο και κακόκεφο πατέρα τους. Σύντομα θα ανακαλύψουν πως, αν και βρίσκονται στην τέταρτη δεκαετία της ζωής τους, μέσα τους παραμένουν παιδιά. Μετά από τόσα χρόνια, ίσως ήρθε η ώρα να μεγαλώσουν…

download:
http://torrentz.eu/b759850d7cad203679929ba9d2af01014c615239
greek subs:
http://www.freeprojectx.com/download-se9ac89960f.html

• 

Children

A-i-deul… (2011)
Σκηνοθεσία: Kyoo-man Lee
Σενάριο: Hyeon-jin Lee, Kyoo-man Lee

H ταινία βασίζεται στην άλυτη υπόθεση εξαφάνισης πέντε παιδιών στην Κορέα στις αρχές του 1990 γνωστή στη χώρα τους ως « Η εξαφάνιση των παιδιών βατράχων »! Σε μια εξόρμησή τους σε ένα κοντινό λόφο δε γύρισαν ποτέ σπίτι τους. ΄Ερευνα έγινε για μέρες σε ολόκληρη τη χώρα με την συμμετοχή 300000 ανθρώπων, στρατού και αστυνομίας. Η υπόθεση τελικά μπήκε στο αρχείο. Ο αγώνας των γονιών, η ελπίδα τους να βρεθούν ζωντανά τα αγόρια τους, η καχυποψία που αρχίζει να φωλιάζει ανάμεσά τους, όταν ένας καιροσκόπος παραγωγός βλέπει το θέμα σαν ευκαιρία να κερδίσει δόξα. ΄Ετσι μαζί με ένα καθηγητή Πανεπιστημίου ξεκινάνε τη δική τους έρευνα με καθαρά προσωπικά κίνητρα. Η αντιπαράθεσή τους με τις Αρχές, οι θεωρίες τους, η επικοινωνία τους με τις οικογένειες που λένε πως θέλουν να βοηθήσουν είναι στο επίκεντρο του δράματος, μαζί με το πόσα μπορούν να κάνουν, δικαίως, οι ίδιοι γονείς και πόσα οι άγνωστοι για να βρουν την λύση στην τραγωδία είναι εντυπωσιακό. Μια αργή και δυνατή ταινία, θίγει ένα ευαίσθητο θέμα και παρόλο που δεν το γνώριζα πριν καθόλου σα γεγονός, από την υποδοχή της στη χώρα της, μάλλον το χειρίζεται πολύ καλά. Δεν αποδίδει ευθύνες απλά καταγράφει χαρακτήρες και καταστάσεις. Σίγουρα δεν απευθύνεται σε όλους αλλά δεν είναι και αυτός ο στόχος της.

download:
http://torrentz.eu/b2a74735795e8a69bd6ec47a486f063e4837e46b
greek subs:
http://www.freeprojectx.com/download-s09b22108a3.html

•