Phillips: Parallel Lines
There are millions of ways to tell a story, there’s only one way to watch one.
Short films, all united by only six lines of dialogue:
“What is that?”
“It’s a unicorn.”
“Never seen one up close before.”
“Beautiful.”
“Get away. Get away.”
“I’m sorry.”
Parallel Lines [official site]
Κατηγορία Cinema | Comment (0) | Phillips: Parallel Lines
Gomorra
Γόμορρα (2008)
Σκηνοθέτης: Ματέο Γκαρόνε
Βόρεια Νάπολη: το βασίλειο της Καμόρα, της Ιταλικής Μαφίας. Εκεί όπου ο μόνος νόμος είναι αυτός της βίας για τον έλεγχο κάθε είδους οικονομικής δραστηριότητας από το εμπόριο ναρκωτικών και την πορνεία έως τις κατασκευές, την μόδα και τον τουρισμό.
Πέντε διαφορετικές ιστορίες με επίκεντρο την εγκληματική μηχανή καταστροφής που διαλύει τον κοινωνικό ιστό, καταβροχθίζει φυσικούς και οικονομικούς πόρους, κατακλέβει τους πολλούς για να πλουτίζουν οι λίγοι και έχει «πιστωθεί» για 10.000 φόνους τα τελευταία τριάντα χρόνια στην Ιταλία.
Βασισμένη στο μπεστ-σέλερ του Ρομπέρτο Σαβιάνο «Γόμορρα», η ταινία που κατά πολλούς αποτελεί την πιο αυθεντική κινηματογραφική καταγραφή για την Μαφία, κέρδισε το Μεγάλο Ειδικό Βραβείο στο Φεστιβάλ των Κανών και υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
ΤΕΤΑΡΤΗ 15/12/2010 στις 24:00 στην ΕΤ1
Κατηγορία Cinema | Comment (0) | GomorraΆγνωστη πέτρα, επεισόδιο 1ο
Tο πρώτο επεισόδιο της διαδικτυακής σειράς ντοκιμαντέρ μίνι επεισοδίων άγνωστη πέτρα είναι τώρα on line στη διεύθυνση agnostipetra.blogspot.com. Στη συγκεκριμένη σελίδα θα φιλοξενούνται όλα τα επικείμενα μίνι επεισόδια καθώς και links που αφορούν το συγκεκριμένο πρότζεκτ άμεσα ή έμμεσα.
Πρόκειται για μια ανεξάρτητη παραγωγή που βρίσκεται σε εξέλιξη από τον Νοέμβριο του 2008 και αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στο 2011 όπου και θα φιλοξενείται στο διαδίκτυο (στους άνωθεν ιστοτόπους) σε μίνι επεισόδια αλλά υπάρχει και το ενδεχόμενο της προβολής ενιαίου ντοκιμαντέρ σε φεστιβάλ ή προβολές/εκδηλώσεις. Ελπίζουμε το διαδίκτυο να φανεί αντάξιο της δύναμής του σε αυτό το εγχείρημα. Θα χαρούμε να λάβουμε σχόλια, κριτικές και γνώμες είτε στη θέση comments στη σελίδα του blog.
Εντβαρτ Μουνκ: του Πίτερ Γουότκινς
Εντβαρτ Μουνκ (1974)
Σκηνοθεσία-σενάριο: Πίτερ Γουότκινς
Ηθοποιοί: Γκέιρ Γουέστμπι, Ερίκ Αλουμ, Κέρστι Αλουμ, Σούζαν Τρόλντμιλ
To πορτρέτο του εξπρεσιονιστή ζωγράφου από τον Πίτερ Γουότκινς προβάλλεται για πρώτη φορά εμπορικά στη χώρα μας.
Μια σε βάθος ανατομή της ζωής του μεγάλου οραματιστή, εξπρεσιονιστή Νορβηγού καλλιτέχνη, που ανέτρεψε τις υπάρχουσες αντιλήψεις για την τέχνη, προκαλώντας τη στενοκέφαλη κοινωνία της εποχής του.
Μετά τις ταινίες «Punishment Park» και «The Gladiators» του Πίτερ Γουότκινς, το ελληνικό κοινό έχει τώρα την ευκαιρία να δει μιαν άλλη αριστουργηματική ταινία του, τον «Εντβαρτ Μουνκ» (1974), που μας αποκαλύπτει το πραγματικό μέγεθος του ταλέντου του.
Η τέχνη και η σχέση της με τη ζωή (μαζί και την κοινωνία) είναι αυτό που απασχολεί τον σκηνοθέτη. Γιατί δεν πρόκειται για καμιά συνηθισμένη (ανιαρή) βιογραφία. Αλλά για το πορτρέτο ενός ανθρώπου/καλλιτέχνη σε σχέση με την τέχνη του και την εποχή του, που του δίνει την ευκαιρία να κάνει κι ένα σχόλιο πάνω σε κοινωνικά και πολιτικά θέματα -μαζί και την κατάσταση της γυναίκας.
Η ταινία παρακολουθεί τον Μουνκ από το 1884 μέχρι το 1895, παρουσιάζοντας από τη μια τη ζωή του κι από την άλλη την κοινωνία της εποχής του και την άρνησή της να δεχτεί το έργο του. Με ντοκιμαντεριστική λεπτομέρεια στην παρουσίαση των εξπρεσιονιστικών πινάκων του (με ιδιαίτερη έμφαση στην κλασική «Κραυγή») και την άμεση σχέση τους με τους χώρους έμπνευσής τους, με την ίδια επιμονή και λεπτομέρεια σ’ ό,τι αφορά την ιδιωτική ζωή του Μουνκ και τις σχέσεις του με διάφορες γυναίκες (μέσα από φλας μπακ δοσμένα με έμπνευση και πρωτοτυπία), με ηθοποιούς ερασιτέχνες που ανακάλυψε στη Νορβηγία, ο Γουότκινς έφτιαξε μια μεγαλειώδη, συναρπαστική σε κάθε της πλάνο ταινία, μια ταινία-ποταμό (διαρκεί σχεδόν τρεισήμισι ώρες), που βλέπεται και ξαναβλέπεται με την ίδια πάντα απόλαυση.
Nίκος Ζερβός: «Η showbiz είναι γεμάτη bitches»
Ο Νίκος Ζερβός επιστρέφει με την ταινία του «Show bitch» και «απειλεί» να βάλει… βόμβα στα θεμέλια της ελληνικής showbiz! Με αφορμή την καινούργια του κινηματογραφική δουλειά μίλησε με το δικό του «αιρετικό» τρόπο για τις bitches της showbiz και όλα εκείνα που τον θυμώνουν και τον κρατάνε έξω από την τηλεόραση.
Nίκος Ζερβός: Η showbiz είναι γεμάτη bitches
Είναι τόσο bitch η showbiz;
«Νομίζω ότι η showbiz είναι πολύ bitch και γεμάτη bitches. Δηλαδή, είναι χώρος που κινούνται «γυναίκες-σκύλες», γιατί αλλιώς δεν πετυχαίνουν. Για να πετύχεις σε αυτόν το χώρο «στο μεγαλύτερο ποσοστό» πρέπει να είσαι ή σκύλα ή… βίζιτα. Αυτό αφορά κυρίως τις γυναίκες, αλλά υπάρχουν και oι άντρες bitches».
Πώς θα χαρακτήριζες την ελληνική showbiz;
«Είναι ένας χώρος που επικρατούν περίεργα κυκλώματα ανθρώπων αλληλοεξαρτώμενων, που δυστυχώς παρασύρουν πολλά νέα παιδιά. Δεν ξεχωρίζουν οι αξίες. Φαίνονται μόνο αυτοί που ξέρουν να λάμπουν ψεύτικα, να γλείφουν, να έρπουν, να σέρνονται και να είναι δίπλα στους παράγοντες. Ο χώρος είναι γεμάτος από παράγοντες και παραγοντίσκους και θα φανώ ρατσιστής λέγοντας ότι στο μεγαλύτερο ποσοστό τους είναι ομοφυλόφιλοι. Ξέρω νέους ηθοποιούς που δεινοπαθούν να δουλέψουν, γιατί πέφτουν στα νύχια τους. Άγριο δεν είναι να είσαι ομοφυλόφιλος αυτό είναι δικαίωμα και προσωπική σου επιλογή, άγριο είναι να σε εκβιάζουν να πας με ομοφυλόφιλο για να κάνεις καριέρα!».
Δεν σε «παίζει» η showbiz ή εσύ απέχεις από αυτήν;
«Δεν τους γουστάρω, τους το έχω πει κατάμουτρα δεκάδες φορές και γι’ αυτό δεν με πάνε κι έχω ακούσει πολλά εναντίον μου. Δεν με «παίζουν» στη showbiz, ούτε στην τηλεόραση, γιατί είμαι άνθρωπος που κλοτσάω και δεν είμαι «yes man». Οι περισσότεροι διευθυντές δεν θέλουν σκηνοθέτες, θέλουν υπόδουλους. Κάτι τέτοιο, λοιπόν, δεν με ενδιαφέρει».
Τι σε έκανε να δημιουργήσεις το «Show bitch»;
«Ακριβώς όλη αυτή η κατάσταση. Και για να την περιγράψω, θα πω μια λέξη που έλεγε η αξέχαστη Μαλβίνα Κάραλη, το «ξεπούρλεμα» του χώρου της showbiz, όλα αυτά τα… νούμερα που βλέπουμε. Γιατί, αν ανοίξεις την τηλεόραση, θα δεις όλο αυτό το σουργελομάνι που περιφέρεται στα κανάλια. Όλο αυτό το στημένο, την ψευτιά, το δήθεν και την κακομοιριά της ελληνικής showbiz θέλω να σατιρίσω. Με μουσική και καινούργια τραγούδια του Γιάννη Ζουγανέλη, που θα παίξει κι ένα ρόλο παλιού ροκά. Επίσης, έχουν κλείσει ο Παύλος Κοντογιαννίδης, που σατιρίζει ένα δημοσιογράφο, ο Πασχάλης Τσαρούχας, που κάνει ένα δαιμόνιο μάνατζερ, η Γιολάντα Μπαλαούρα, που υποδύεται τη μητέρα μιας νεαρής τραγουδίστριας, και η Ελισάβετ Καζοπούλου, που θα παίξει μια ωραιοπαθή δημοσιογράφο, η οποία θέλει να γίνει με κάθε τίμημα σταρ και μιμείται την Μπριζίτ Μπαρντό από την ταινία «Περιφρόνηση» του Γκοντάρ. Επίσης, σε ρόλους γκεστ θα εμφανιστούν ο Σπύρος Φωκάς, ο Ερρίκος Πετιλόν και ο Λευτέρης Πανταζής».
Στην ταινία θα υπάρχουν γυμνές σκηνές. Το κάνεις για λόγους εμπορικούς;
«Όποιος πει ότι βάζει γυμνό μόνο για λόγους τέχνης είναι ψεύτης. Το γυμνό πουλάει πάντα».
Σας προσκαλούμε στη πρεμιέρα … SHOW BITCH την Δευτέρα 29 Νοεμβρίου στο GAGARIN 205
Μετά την προβολή Τζώννυ Βαβούρας και η θορυβώδης μπάντα του!
Ωρα προσέλευσης 19.30
Ωρα έναρξης προβλής 20.00
Los Olvidados
Ξεχασμένοι από τη κοινωνία (1950)
Σκηνοθεσία: Λουΐς Μπουνιουέλ
Παίζουν: Εστέλα Ίντα, Μιγκουέλ Ινκλάν, Αλφόνσο Μεχία, Ρομπέρτο Κόμπο
Πρώτη μεγάλη διεθνή επιτυχία του Ισπανού σκηνοθέτη. Η ιστορία διαδραματίζεται στην πόλη του Μεξικού, σε μέρη που η εξαθλίωση και η φτώχεια βασιλεύουν.
Δύο παιδιά, ο Χάιμπο που δεν διστάζει να σκοτώσει, και ο Πέδρο που τον ακολουθεί πιστά στις εγκληματικές του ενέργειες -θέλοντας όμως κάποια στιγμή να ξεφύγει και να ζήσει μια τίμια ζωή- οδηγούν την ιστορία της ταινίας. Δυστυχώς και για τους δύο, γεγονότα που οι ίδιοι δεν μπορούν να ελέγξουν θα τους επιφυλάξουν ένα άσχημο τέλος. Παρόλο που αναπόφευκτα ο θεατής ταυτίζεται με τον Πέδρο, ο Μπουνιουέλ καταφέρνει να κρατήσει μια αντικειμενική απόσταση από τα πράγματα, χωρίς να προσπαθήσει να πάρει θέση κριτή. Η ταινία σηματοδοτεί την έναρξη της ώριμης περιόδου του και πρόκειται για ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας ιστορίας του κινηματογράφου.
Βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ των Καννών (1951).
ΤΡΙΤΗ 23/11/2010 στις 21:20 στο ΣΙΝΕ+
Κατηγορία Cinema | Comment (0) | Los Olvidados«Δεκάλογος» του Κριστόφ Κισλόφσκι
To 1988 ο Κριστόφ Κισλόφσκι, εμβληματική μορφή του ευρωπαϊκού κινηματογράφου, γράφει και σκηνοθετεί για λογαριασμό της πολωνικής τηλεόρασης δέκα τηλεταινίες. Κάθε ταινία έχει ως θέμα της ένα από τα απαγορευτικά σχήματα των δέκα εντολών της Παλιάς Διαθήκης. Όλες μαζί συνθέτουν το κινηματογραφικό αριστούργημα «Δεκάλογος» που εντυπωσίασε κοινό και κριτικούς όπου κι αν προβλήθηκε για το υπαρξιακό του βάθος.
Σε αυτές τις ιστορίες παρουσιάζονται οι ανθρώπινες αδυναμίες, τα ηθικά διλήμματα, και οι φιλοσοφικές αναζητήσεις για τη ζωή και το θάνατο μέσα από την πορεία απλών ανθρώπων της Πολωνίας. Παρότι η κάθε ταινία είναι ανεξάρτητη, αρκετές έχουν γυριστεί στο ίδιο μεγάλο κτιριακό συγκρότημα της Βαρσοβίας με χαρακτήρες να γνωρίζονται μεταξύ τους. Ένας από αυτούς, πιθανώς μεταφυσικός, παρακολουθεί τους ήρωες από μακριά -ιδιαίτερα σε σημαντικά σημεία της πλοκής- αλλά ποτέ δεν επεμβαίνει.
Η σειρά παραμένει μέχρι και σήμερα υποδειγματική για τις δυνατότητες που μπορεί να προσφέρει η λειτουργία της τηλεόρασης. Σε πολλές χώρες του κόσμου και στην Ελλάδα οι δύο τηλεταινίες «Μικρή ερωτική ιστορία» και «Μικρή ιστορία για φόνο» (πέμπτη κι έκτη αντίστοιχα) διανεμήθηκαν στις κινηματογραφικές αίθουσες και εντυπωσίασαν.
Ο Δεκάλογος, πάνω στον οποίο βασίζονται οι ταινίες:
1. Εγώ είμαι ο Κύριος, ο Θεός σου. Δεν πρέπει να έχεις άλλους θεούς εκτός από Εμένα
2. Μην καταχράσαι το όνομα του Θεού σου
3. Να θυμάσαι τη μέρα του Κυρίου και να την κρατάς Ιερή
4. Τίμα τον Πατέρα σου και την Μητέρα σου
5. Ου φονεύσεις
6. Ου μοιχεύσεις
7. Ου κλέψεις
8. Ου ψευδομαρτυρήσεις
9. Μην επιθυμήσεις τη γυναίκα του πλησίον σου
10. Μην επιθυμήσεις τα αγαθά του πλησίον σου
The Legend of Hallowdega
Solve the Mystery of Talladega Superspeedway
For decades legend and lore have swirled around the 2.66 miles of asphalt that make up racing’s fastest track — Talladega Superspeedway. This Halloween, in celebration of the AMP Energy Juice 500 at Talladega on Oct. 31st, the world will learn the “truth”. This original short film, presented by AMP Energy Juice, is directed by Terry Gilliam and stars David Arquette & Justin Kirk, with special appearances by Dale Earnhardt Jr., Darrell Waltrip and many more.
Κατηγορία Cinema | Comment (0) | The Legend of HallowdegaTeorema
ΘΕΩΡΗΜΑ (1968)
Σκηνοθέτης: Πιερ Πάολο Παζολίνι
Παίζουν: Τέρενς Σταμπ, Σιλβάνα Μανγκάνο
Σε μια αριστοκρατική οικογένεια (πατέρας βιομήχανος, νευρωτική μητέρα, γιος και κόρη φοιτητές και υπηρέτρια), καταφθάνει ένας περίεργος επισκέπτης, τον οποίο αναγγέλει ένας «αγγελιοφόρος». Είναι νέος, όμορφος, αξιαγάπητος, λιγομίλητος και διαταράσσει τις οργανωμένες ζωές της οικογένειας: ο καθένας νιώθει μια έλξη γι’ αυτόν και μέσα από τη συναναστροφή μαζί του πραγματοποιεί τις πιο κρυφές του σεξουαλικές επιθυμίες.
Λίγο καιρό αργότερα, ανακοινώνει την αναχώρησή του, και πανικός κυριεύει τους πάντες. Χάρη σ’ αυτόν κατάφεραν να βρουν τη δική τους αλήθεια. Εν τη απουσία του, όλοι θα καταρρεύσουν: η κόρη παθαίνει νευρικό κλονισμό και πρέπει να κλειστεί σε κλινική, ο γιος ξεκινά να ζωγραφίζει ξέροντας ότι δε θα ξεπεράσει ποτέ τη μετριότητα, η μητέρα γίνεται νυμφομανής και ο πατέρας εγκαταλείπει το εργοστάσιό του δίνοντάς το στου εργάτες του και χάνεται ολόγυμνος στην έρημο.
Μόνον η υπηρέτρια σώζεται, σύμβολο του προλεταριάτου, επιστρέφοντας στο χωριό της όπου δεν τρώει παρά ρίζες και κάνει θαύματα. Έπειτα από έναν «ρεπορταζιακό» πρόλογο μέσα στον οποίο συνεντευξιάζονται οι εργάτες του εργοστασίου, η ταινία συνεχίζει ασπρόμαυρη, μέχρι την άφιξη του «επισκέπτη-λυτρωτή», ο οποίος τη χρωματίζει μέχρι το τέλος της.
Στην παζολινική μεταφορική γλώσσα πρόκειται για μια ανακάλυψη-επανάσταση. Στο σύμπαν αυτού του μαρξιστή χριστιανού, η ψυχολογία των χαρακτήρων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την κοινωνική τους τάξη. Επίσης, για τον Παζολίνι, η Θεία Χάρις (τον επισκέπτη αναγγέλλει ο Αρχάγγελος, ονόματι Αντζιολίνο), είναι μια άλλη φόρμα συνειδητοποίησης, είτε σεξουαλικής, είτε καλλιτεχνικής, είτε κοινωνικής, και βρίσκει την πιο σαρκαστική της μορφή στο επεισόδιο του πατέρα, ο οποίος παραδίδει αυθόρμητα τα αγαθά του στους εργάτες του και στη συνέχεια βγάζει όλα τα ρούχα του στον κεντρικό σταθμό του Μιλάνου.
Η βράβευση της ταινίας από τη Διεθνή Καθολική Κινηματογραφική Επιτροπή (πρόεδρος της οποίας ήταν ένας Ιησουΐτης), προκάλεσε μεγάλο σκάνδαλο στον καθολικό κύκλο, οδηγώντας τον Παζολίνι σε μία δίκη για «χυδαιότητα» την οποία και κέρδισε. Η διαβρωτική διαφάνεια της ταινίας επιβεβαιώνει τον τίτλο της, μιας και πρόκειται για την προκλητική επιβεβαίωση μιας ανείπωτης αλήθειας.
ΤΕΤΑΡΤΗ 27/10/2010 στις 24:00 στο ΣΙΝΕ+
Κατηγορία Cinema | Comment (0) | TeoremaΣτρέλλα
Παραγωγή – Σκηνοθεσία: Πάνος Χ. Κούτρας
Σενάριο: Πάνος Χ. Κούτρας, Παναγιώτης Ευαγγελίδης
Πρωταγωνιστούν: Γιάννης Κοκιασμένος, Μίνα Ορφανού, Μπέτυ Βακαλίδου, Μίνως Θεοχάρης, Αργύρης Καβίδας, Κώστας Σειραδάκης και ο Γιώργος Μάζης
O Γιώργος αποφυλακίζεται μετά από 15 χρόνια εγκλεισμού για ένα φόνο που ομολόγησε ότι διέπραξε στο χωριό όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε. Είναι 48 ετών και αποφασισμένος να κάνει μία καινούρια αρχή στην Αθήνα, μία πόλη άγνωστη γι’ αυτόν. Οι άμεσοι στόχοι του: να πουλήσει το πατρικό του σπίτι και να βρει το γιο του, Λεωνίδα, του οποίου τα ίχνη έχει χάσει από τη μέρα της καταδίκης του. Το βράδυ της αποφυλάκισής του διανυκτερεύει σ’ ένα φτηνό ξενοδοχείο στην Ομόνοια. Εκεί γνωρίζει τη Στρέλλα, μία όμορφη νεαρή πόρνη τρανσέξουαλ. Στη νέα του ζωή όλα επιτρέπονται κι έτσι αποφασίζει να περάσει το βράδυ μαζί της. Η ιδιόμορφη ομορφιά της, η λαχτάρα της για ζωή και το κυνικό της χιούμορ τον γοητεύουν. Λίγες μέρες μετά θα την ξανασυναντήσει και δε θα αργήσουν να μείνουν μαζί.
Ωστόσο οι λογαριασμοί του Γιώργου με το παρελθόν είναι ακόμα ανοιχτοί. Μία άλλη «φυλακή» τον περιμένει.
Μαζί με τη Στρέλλα θα πρέπει να βρουν το δρόμο προς την έξοδο…
Μια ταινία απ’ αυτές που σύντομα δε θα γίνονται πια στον κινηματογράφο. Πρέπει να τρέξουμε να δούμε τη Στρέλλα με τον ίδιο τρόπο που πέφτουμε στο νερό χωρίς να είμαστε απολύτως σίγουροι ότι ξέρουμε να κολυμπάμε.
Η Στρέλλα είναι ένας μετεωρίτης που μερικές φορές είναι δύσκολο να ακολουθήσουμε. Αλλά τι πανδαισία αστρόσκονης αφήνει στην τροχιά της!
Gerard Lefort – Liberation
Τι νέα από τον ελληνικό κινηματογράφο, που για καιρό έμοιαζε να έχει χαθεί στον απέραντο ορίζοντα των ταινιών του Θόδωρου Αγγελόπουλου;
Μια ταινία με τέτοια διάθεση ελευθερίας, σεβασμό για τους χαρακτήρες της, απρόσμενες εκρήξεις σκηνοθεσίας και αισθητικής (ανάμεσα στην πικάντικη ζωντάνια ενός Πέδρο Αλμοδόβαρ και τον οπερατικό λυρισμό ενός Βέρνερ Σρέτερ) κάνουν την παράκαμψη ν’ αξίζει τον κόπο.
Jacques Mandelbaum – Le Monde
«Με λένε Στέλλα και οι φίλοι μου με φωνάζουν Στρέλλα γιατί είμαι λίγο τζαζ», αυτοσυστήνεται στην αρχή της ταινίας.
Η «Στρέλλα» τρόμαξε το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου (η αίτηση για χρηματοδότηση απορρίφτηκε δις) και έκανε αίσθηση στην τελευταία Μπερλινάλε.
Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στο επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Βερολίνου 2009, στο τμήμα Πανόραμα.
Όσο για το ευφυέστατο μυστικό της ταινίας, από την μία σοκάρει κι από την άλλη πλευρά μας δείχνει μία πραγματικότητα, που δεν πρέπει να κρύβουμε στο περιθώριο, γιατί μερικά πράγματα στη ζωή είναι υπεράνω όλων!
Κι ο έρωτας ένα από αυτά…
download:
http://greekddl.com/movies/2009-12-13-07-35-00/greek-movies-2009-2010/106089-%CE%A3%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1-(2010)-DVDRip.html
