Η πόλη της ζωής και του θανάτου: του Τσουαν Λου

Ελεγεία του Κινέζου σκηνοθέτη Λου Τσουάν για μια μεγάλη σφαγή που έχει χαράξει τη νεότερη ιστορία της χώρας του. Το 1937, ο κατοχικός στρατός των Ιαπώνων εισβολέων στην Κίνα εξουδετέρωσε και τις τελευταίες εστίες αντίστασης στην τότε πρωτεύουσα της χώρας Νανγίνγκ.
Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην πόλη και άρχισε να συγκεντρώνει σε στρατόπεδα τους αιχμαλώτους και τον άμαχο πληθυσμό. Ακολούθησε ένα έγκλημα πολέμου με διαστάσεις γενοκτονίας. Οι Κινέζοι υποστηρίζουν πως σφαγιάστηκαν εν ψυχρώ 300.000 χιλιάδες αθώοι άνθρωποι, ενώ οι Ιάπωνες, που δεν έχουν ακόμη ζητήσει δημοσίως συγγνώμη, παραδέχονται ότι βρήκαν τον θάνατο οι μισοί.
Το καδράρισμα είναι εξαιρετικό, το ίδιο και η ασπρόμαυρη φωτογραφία. Οι εικόνες του Λου Τσουάν είναι εικαστικές συνθέσεις απαράμιλλου κάλλους. Ως προς την ουσία, όμως, η ταινία του είναι μια φλύαρη καλλιγραφία με φόντο τα ερείπια της μαρτυρικής Νανγίνγκ και με αφορμή την αναπαράσταση αυτής της μεγάλης σφαγής. Η ελεγεία σταδιακά μετατρέπεται σε ένα στυλιζαρισμένο έπος για την Κίνα και τον πατριωτισμό των Κινέζων.
Αξονας της αφήγησης είναι ένας Ιάπωνας φαντάρος που δεν τον έχει αγγίζει το μιλιταριστικό πνεύμα της αυτοκρατορίας του Ανατέλλοντος Ηλίου.

Η ταινία κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν.

•