Lourdes: της Jessica Hausner

Σκηνοθεσία: Jessica Hausner
Σενάριο: Jessica Hausner
Ηθοποιοί: Sylvie Testud, Lea Seydoux, Gilette Barbier

Μονάχα αν υιοθετήσεις μια βαθιά στάση ζωής της πλειοψηφίας του κόσμου, αυτή των πιστών οποιασδήποτε θρησκείας, μπορείς να αποφανθείς οποιοδήποτε συμπέρασμα, περισσότερο δε να ανατρέψεις εκ των έσω τελικά την κουλτούρα που συντηρεί μια τυφλή αφοσίωση σε θαύματα και παραμυθένιες νεκραναστάσεις. Ακόμη πιο μακριά, μονάχα με την ψύχραιμη εσωτερικότητα ενός τέτοιου ταξιδιού αλλά και την φιλοσοφική εγκράτεια μιας πρωτοφανούς ωριμότητας σκηνοθέτιδος όπως η Αυστριακή Τζέσικα Χάουσνερ μπορείς τελικά να κρατήσεις φυλαγμένες τις απαντήσεις που, ως άλλοι θεόσταλτοι, αμολάνε παπάδες και οι πιστότεροι των πιστών. Δεν θα βρει κανείς απόκριση στα “γιατί” της πίστης εδώ. Αφήστε τα αυτά για τους παθιασμένους Χριστιανούς (και άπαντες φανατικά θρησκευόμενους δηλαδή) που δίνουν άφεση αμαρτιών προς πάσα κατεύθυνση και αποδίδουν τα πάντα σε θεϊκές παρεμβάσεις. Ορίστε οι απαντήσεις σας. Η Κριστίν πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της καθηλωμένη στην αναπηρική της πολυθρόνα, χτυπημένη από σκλήρυνση κατά πλάκας, κοινή και χρόνια ασθένεια του κεντρικού νευρικού συστήματος, που όμως παραμένει ακόμη και σήμερα αγνώστου προέλευσης και αιτιών. Αποδεχόμενη την μοίρα της παρατείται της προσπάθειάς της για ίαση και επισκέπτεται τη θαυματουργή Παναγία της Λούρδης, ωστόσο περισσότερο ως μοναδική ευκαιρία για ένα ταξίδι αναψυχής παρά ως ύστατο αποκούμπι για ένα θαύμα που θα την επαναφέρει σε μια φυσιολογική ζωή.

•