Collapse (2009)

«Υπάρχει ένας θρύλος ή παραμύθι που πραγματικά μιλάει μέσα μου.
Της εκατοστής μαϊμούς:
Πολύ καιρό πριν, στα τέλη της δεκαετίας του 40, αρχές του 50, όταν οι ατομικές βόμβες και οι βόμβες υδρογόνου τεστάρονταν πάνω από το έδαφος, ρίξαμε μια ατομική βόμβα σε ένα νησί του Ειρηνικού.
Και περιμέναμε κάποια χρόνια, διότι θέλαμε απάντηση σε κάποιες απορίες μας όπως, πόσο σύντομα αφού βομβαρδίσουμε κάτι θα είναι εφικτό να ξαναζωντανέψει;
Έτσι πήγαν πίσω στο νησί και αποφάσισαν να βάλουν μαϊμούδες να το κατοικήσουν.
Και οι μαϊμούδες έτρωγαν καρύδες.
Όλα ήταν υγιεινά, εκτός από το γεγονός ότι τα κελύφη από τις καρύδες ήταν ελαφρώς ραδιοενεργά.
Έτσι οι επιστήμονες πήραν περίπου 10 μαϊμούδες και τις έμαθαν να πλένουν τις καρύδες με φρέσκο νερό από το ποτάμι του νησιού πριν τις ανοίξουν και τις ελευθέρωσαν στο νησί για να δουν τι θα γίνει.
Σύντομα γύρω στις 12 μαϊμούδες από τις 10 000 του πληθυσμού πλέναν τις καρύδες τους.
Και μετά 20 και μετά 47.
Αλλά ένα αστείο πράγμα συνέβει.
Μόλις η 100στή μαϊμού άρχισε να πλένει και αυτή την καρύδα, ταυτόχρονα ξεκίνησαν και οι υπόλοιπες 10.000.
Το πρίσμα, υπο το οποίο αντιλαμβάνομαι τη ζωή μου, ιδιαίτερα από τη στιγμή που κατάλαβα στα τέλη του 2001, τι πραγματικά συμβαίνει, αυτό είναι, ότι η ζωή μου είναι η αναζήτησή μου για την 100η μαϊμού.»
- Michael Ruppert

•