The Length Of A Strand Of Your Hair, Of The Width Of Your Arms, Unfolded
Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης παρουσιάζει το νέο έργο του Αθανάσιου Αργιανά με τίτλο The Length Of A Strand Of Your Hair, Of The Width Of Your Arms, Unfolded (Το μήκος μιας τούφας των μαλλιών σου, του πλάτους των χεριών σου, ξεδιπλωμένων).
Ο Αθανάσιος Αργιανάς χρησιμοποιεί διαφορετικά εκφραστικά μέσα και δημιουργεί έργα που διερευνούν τη σχέση μεταξύ εικαστικής και μουσικής γλώσσας. Σε πολλά του έργα, πραγματεύεται τον μη-γραμμικό χρόνο, τη μνήμη και τον τρόπο με τον οποίο επεξεργαζόμαστε και μεταφράζουμε πληροφορίες.
Το έργο The Length Of A Strand Of Your Hair, Of The Width Of Your Arms, Unfolded είναι μια εγκατάσταση που αποτελείται από δύο κινητικά γλυπτά (Unstable Objects) φτιαγμένα από χαλκό, ορείχαλκο και ασήμι που έχουν τη μορφή κλαδιών και αιωρούνται στο μέσο ενός δωματίου. Τα γλυπτά αυτά παρεμβάλλονται ανάμεσα σε δύο προβολές έτσι ώστε οι σκιές των γλυπτών να εμφανίζονται πάνω στις οθόνες, οι οποίες στη συνέχεια διακόπτονται ανά διαστήματα όταν εμφανίζεται η σκιά ενός άντρα. Ο άντρας διαβάζει τραγουδιστά μέσα από ένα χαρτί, ένα κείμενο που έχει γράψει ο ίδιος ο καλλιτέχνης. Άλλα τρία αντικείμενα από επιχρυσωμένα κλαδιά και χαρτί αιωρούνται και αυτά ανάμεσα στα γλυπτά. Τα γλυπτικά αυτά στοιχεία κρατιούνται μεταξύ τους από μία λεπτή αλυσίδα που καταλήγει σε ένα εκμαγείο. Το βάρος του εκμαγείου κρατάει όλη την εγκατάσταση δημιουργώντας ένα σχήμα σε μορφή αστερισμού. Το δενδροειδές στοιχείο αλλά και η κόλλα χαρτιού εμφανίζονται σε όλα τα μέρη του έργου, ενώ το κείμενο που διαβάζει ο άντρας στα δύο βίντεο προσφέρει το κλειδί για την ανάγνωση του έργου. Ο Αργιανάς εμπνέεται από τα μαθηματικά, την κβαντομηχανική και το παράδοξο του Ζήνωνα και πραγματεύεται συστήματα μέτρησης της θερμοκρασίας και της βαρύτητας.
Τοποθεσία: Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), Κτίριο Ωδείου Αθηνών, Βασ. Γεωργίου Β’ 17 -19 & Ρηγίλλης, Αθήνα
Ημερομηνία: 24 Ιουνίου 2010 έως 5 Σεπτεμβρίου 2010
«I do»
Το ιδιαίτερα ενεργό αρχιτεκτονικό γραφείο Point Supreme Architects, που αποτελείται από τους Beth Hughes, Κωνσταντίνο Πανταζή, Μαριάννα Ρέντζου, η εικαστικός Μαρία Γεωργούλα, ο επίσης εικαστικός Νίκος Σεπεντζόγλου, ο αυτοσχεδιαστής μουσικός Τάσος Στάμου καί τέλος η χορογράφος Αγγελική Χατζή καί η χορεύτρια Δήμητρα Σόφου, κλήθηκαν να δουλέψουν ομαδικά για 3 συνεχόμενους μήνες το project με τίτλο «I do». Όλοι οι συντελεστές δούλεψαν μαζί, σαν μία ομάδα, ανταλάσοντας ρόλους, χωρίς να έχουν συνεργαστεί ποτέ ξανά μαζί, αλλά καί ποτέ ξανά υπό αυτές τις συνθήκες συνεργασίας. Τους έχει ζητηθεί να δημιουργήσουν μαζί μία έκθεση, ένα περιβάλλον, μέσα στο οποίο θα πραγματοποιηθούν μία σειρά από 7 performances, με ζωντανή μουσική, δημιουργώντας μία αλυσιδωτή αντίδραση η οποία κανείς δε γνωρίζει εκ των προτέρων που θα καταλήξει.
Για τις ανάγκες της έκθεσης κατασκευάζεται ένα πιστό αρχιτεκτονικό μοντέλο του χώρου του Project Space, υπό κλίμακα 1:2 από Blue Foam DOW, καί θα τοποθετηθεί μέσα στον ίδιο τον χώρο, όπου κάθε μέρα για 7 συνεχόμενες ημέρες πραγματοποιείται μία σειρά από σπονυλωτές performances. Μετά το πέρας των performance παραμένει το τελικό ‘προιόν’ στον χώρο του six d.o.g.s μαζί με την καταγραφή των 7 δρώμενων σε video για 1.5 εβδομάδα.
Τοποθεσία: Six D.o.g.s, Αβραμιώτου 6- 8, Μοναστηράκι
Ημερομηνία: 24 Ιουνίου 2010 έως 11 Ιουλίου 2010
Burning City – Dubstep Party
Στα decks θα βρίσκονται:
Circo Inverso & Jeph1|Fresh Things First
Urbanoise
Tape86|33 Recordings
warm up by Burning City Soundsystem
Το party ξεκινάει στις 23:00 και η είσοδος είναι 7 ευρώ με ποτό
Σας περιμένουμε,για ένα απο τα τελευταία dubstep party πρίν τη καλοκαιρινή σεζόν.
Τοποθεσία: Skull Bar, Λ.Κατσώνη 11 & Ιπποκράτους
Ημερομηνία: Παρασκευή 25 Ιουνίου
Χορηγός επικοινωνίας: fuctART – Ψηφιακό Περιοδικό Καλλιτεχνικής Ανησυχίας
«Δρόμοι “ελληνικοί”. Οι “δρόμοι” της ζωής μας»
Το Φ.Κ.Θ. διοργανώνει ένα νέο project με τίτλο «Δρόμοι “ελληνικοί”. Οι “δρόμοι” της ζωής μας» με στόχο τη συλλογή λογοτεχνικών κειμένων και φωτογραφιών που θα καταγράφουν πραγματικά ή/και εικαστικά τους «ελληνικούς» δρόμους.
Πρόκειται για τη συνέχεια της πρόσφατης παραγωγής του Φ.Κ.Θ. «Δρόμοι της ζωής, δρόμοι που φεύγουν» που έγινε με την υποστήριξη του Δήμου Θεσσαλονίκης και της Δημοτικής Πινακοθήκης και ολοκληρώθηκε με την Έκθεση στο Παλαιό Αρχαιολογικό Μουσείο το Φεβρουάριο του 2010 (freshfkth: «Δρόμοι: Δρόμοι της ζωής –Δρόμοι που φεύγουν»).
Στην αρχική αυτή παραγωγή οι καλλιτέχνες λειτούργησαν αυτόνομα. Φωτογράφοι και λογοτέχνες προσέγγισαν με τα έργα τους ξεχωριστά ένα κοινό θέμα, τους «Δρόμους». Στο νέο project οι φωτογράφοι καλούνται να δουλέψουν πάνω σε συγκεκριμένα λογοτεχνικά κείμενα, έτσι ώστε να υπάρχουν ενότητες για την κάθε καλλιτεχνική άποψη. Θέλουμε να καταλήξουμε σε μία σύνθεση λόγου και εικόνας, να δημιουργήσουμε δηλαδή ένα ντοκουμέντο για την ελληνική πραγματικότητα, έτσι όπως μεταβάλλεται στο χώρο και στο χρόνο.
Το project περιλαμβάνει τρεις φάσεις:
Α. Πρόσκληση για τη συλλογή λογοτεχνικών κειμένων με θέμα «Δρόμος» και ανάρτησή τους στο site του ΦΚΘ.
Β. Προκήρυξη Διαγωνισμού φωτογραφίας και άλλων οπτικοακουστικών μέσων (video, slides, κατασκευές κλπ) με θέμα “Δρόμοι «ελληνικοί». Οι «δρόμοι» της ζωής μας”.
Γ. Έκθεση των έργων που θα προκριθούν από τον Διαγωνισμό και έκδοση πολυσέλιδου καταλόγου στην ελληνική και την αγγλική γλώσσα.
Οι βασικές κατευθύνσεις που θα πρέπει να λάβουν υπ’ όψη τους οι διαγωνιζόμενοι είναι:
α. Θα πρέπει να υπάρχει εμφανή σύνδεση ανάμεσα στις εικόνες και τα κείμενα. Το κείμενο που θα διαλέξει ο κάθε φωτογράφος μπορεί να είναι ένα από αυτά που θα αναρτηθούν στο site του ΦΚΘ, ή κάποιο άλλο δικής του επιλογής.
β. Να δοθεί έμφαση στον όρο «ελληνικός». Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να απεικονίζεται κάποιος συγκεκριμένος ελληνικός δρόμος, αφού επιζητείται και η εικαστική ή άλλες ερμηνείες του θέματος.
Βρέθηκαν τα λείψανα του Ιταλού ζωγράφου Καραβάτζιο
Μετά από ένα χρόνο ερευνών για τα οστά που είχαν βρεθεί στο οστεοφυλάκιο μιας εκκλησίας στο Πόρτο Ερκολε στην Τοσκάνη, σήμερα ανακοινώθηκε και επίσημα οτι αυτά ανήκουν στον Ιταλό ζωγράφο Καραβάτζιο (1571-1610).
Τα λείψανα του Ιταλού ζωγράφου προσδιορίστηκαν με αναλύσεις με άνθρακα-14 και ανάλυση του DNA. «Η επιστημονική ομάδα μπορεί να δηλώσει ότι τα λείψανα που βρέθηκαν στο Πόρτο Ερκολε ανήκουν στον Μικελάντζελο Μερίζι, τον Καραβάτζιο, με πιθανότητα 85%», αναφέρει η επιτροπή επιστημόνων που διεξήγαγε την έρευνα, σε ανακοίνωση της.
Η έρευνα συντονίστηκε από τον Καθηγητή Ανθρωπολογίας Οστών Τζόρτζιο Γκρουπόνι του Πανεπιστημίου της Μπολόνια, που είχε εργαστεί κυρίως στην ανασύσταση του προσώπου του συγγραφέα Δάντη Αλιγκέρι.
Τον περασμένο Δεκέμβριο, οι επιστήμονες άνοιξαν το οστεοφυλάκιο και πήραν μεγάλες ποσότητες οστών τις οποίες μετέφεραν στη Ραβένα, όπου στεγάζεται το τμήμα ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια.
Οι ερευνητές εξέτασαν τα λείψανα 200 περίπου ατόμων, και τελικά ήταν τα σκελετικά υπολείμματα που είχαν καταγραφεί με τον αριθμό 5, που αποδόθηκαν στο ζωγράφο, λόγω του ότι ανήκουν σε έναν άνθρωπο περίπου 38-40 ετών που πέθανε σε μια χρονική περίοδο που περιλαμβάνει το έτος του θανάτου του (1610).
Ο Καραβάτζιο, διάσημος για την τεχνική του κιαροσκούρο των δραματικών φωτοσκιάσεων, ήταν γνωστό οτι είχε πεθάνει από ελονοσία, σε ηλικία 39 ετών, το 1610.
Ο μεγάλος Ιταλός ζωγράφος περιγράφεται στο θέατρο, τον κινηματογράφο και τη λογοτεχνία ως ένας από τους πιο βασανισμένους ζωγράφους στην ιστορία.
Φέτος εξάλλου έγινε μεγάλη αναδρομική έκθεση στη Ρώμη αφιερωμένη σε αυτόν, η οποία ολοκληρώθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο, έχοντας προσελκύσει τον αριθμό ρεκόρ των 580.000 επισκεπτών.
Το κατά Ιησούν Ευαγγέλιον
Συγγραφείς: Ζοζέ Σαραμάγκου
Εκδότης: Καστανιώτης
Μετάφραση: Αθηνά Ψύλλια
Κρατάτε στα χέρια σας ένα ευαγγέλιο. Η διαφορά του από τα γνωστά Ευαγγέλια είναι ότι ο «ευαγγελιστής» Σαραμάγκου έχει τη δική του αιρετική αλλά απολύτως αληθοφανή άποψη για τα γεγονότα της Καινής Διαθήκης. Το βιβλίο όμως αυτό δεν είναι μια θεολογική πρόταση. Είναι ένα συναρπαστικό, αντιδογματικό μυθιστόρημα, γεμάτο ευρήματα, ανατροπές και οικείους χαρακτήρες, που ο συγγραφέας παρακολουθεί άγρυπνα, αποκαλύπτοντάς μας τις πιο απίθανες λεπτομέρειες της ζωής τους.
«The Music Scene» by Anthony Francisco Schepperd
An animated mind melt into a post human New York where TV and animals rule. All cast to the sincerely melodic soul of Blockhead’s ‘The Music Scene.’
Directimated: A.F.Schepperd
Commissioned: Ninjatune Records
Music: Blockhead
Οπτικές Γωνίες (POV)
Επεισόδια σε πορεία στο κέντρο της Αθήνας. Όλοι οι φωτογράφοι πίσω από τα ΜΑΤ. Ο αναγνώστης της εφημερίδας νιώθει ότι οι κουκουλοφόροι τού επιτίθενται.
——————
Αρχές του 2000 και οι POV(point of view) τσόντες στο Internet έχουν τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα. Ο πρωταγωνιστής άντρας κρατάει και την κάμερα έτσι ώστε όταν η γυναίκα στρέψει το βλέμμα της σε αυτόν, επί της ουσίας κοιτάει εμάς. Κάθε θεατής έχει την ευκαιρία να νιώσει πώς θα ήταν αν γαμούσε μια πορνοστάρ. Οι πρώτες προσπάθειες για virtual απολαύσεις.
——————
1932. Ο Todd Browning σκηνοθέτης του πρώτου Δράκουλα, σκηνοθετεί την ταινία Freaks. Απαγορεύεται η κυκλοφορία της ταινίας και μέχρι σήμερα παραμένει ένα παραγνωρισμένο αριστούργημα. Ο λόγος; Ο Browning ακολουθεί σε όλη την ταινία την οπτική γωνία των «Τεράτων» και όχι των φυσιολογικών ανθρώπων. Έτσι μας δίνεται η αίσθηση ότι τα πραγματικά τέρατα είμαστε εμείς.
——————
1976. Ο David Cronenberg δηλώνει για την πρώτη του ταινία, Shivers. «Ήθελα να κάνω μια ταινία από την οπτική γωνία του παράσιτου. Της αρρώστιας. Ήθελα να νιώθει ο θεατής την απόλαυση της αρρώστιας καθώς εξαπλώνεται πάνω στους ανθρώπους».
——————
Stanley Kubrick. Κινηματογραφεί όλους τους ήρωές του με την κάμερα ελαφρά πιο χαμηλά από τα πρόσωπά τους έτσι ώστε να μας δημιουργεί μια αίσθηση δέους απέναντί τους. Το 1983 ο Gerard Kargl στο άγνωστο βέλγικο αριστούργημα, Angst επιχειρεί το αντίθετο. Ακολουθεί τον πρωταγωνιστή-δολοφόνο του καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας κοιτώντας τον από ψηλά και δημιουργώντας μας την αίσθηση ότι παρακολουθούμε ένα πειραματόζωο. Ότι κοιτάμε από ψηλά μια κατάσταση και δεν παίρνουμε μέρος σ’ αυτή.
——————
Οι κατασκευαστές βιντεογκέιμ το 1973 παρουσιάζουν το Maze War το πρώτο παιχνίδι υποκειμενικής οπτικής γωνίας. Τα παιχνίδια αυτά παίρνουν την ονομασία FPS (First Person Shooter) και αποτελούν τα πιο επιτυχημένα παιχνίδια στο μέλλον.
——————
Οι κάμερες ασφαλείας πάντα τοποθετούνται σε ένα σημείο του δωματίου που το μάτι δεν πέφτει εύκολα. Ψηλά στο ταβάνι. Συνήθως σε κάποια γωνία. Η δημοσιοποίηση από κάμερες ασφαλείας αρχίζει να δημιουργεί στους ανθρώπους έναν εθισμό στην παρακολούθηση. Το μάτι ερεθίζεται όχι από αυτό που συμβαίνει μπροστά στην κάμερα άλλα από την κρυμμένη οπτική γωνία της κάμερας.
——————
Στην πορνοταινία της Τζούλιας βλέπουμε μόνο την Τζούλια. Την κάμερα δεν την κρατάει ο συμπρωταγωνιστής οπότε δεν μιλάμε για POV ταινία. Η κάμερα πολύ αυστηρά και πολύ επιτυχημένα ακολουθεί την ουσία αυτής της κινηματογραφημένης στιγμής. Ο καμεραμάν γνωρίζει πολύ καλά ότι η ουσία είναι το να κινηματογραφήσει την Τζούλια και μόνο την Τζούλια. Η οπτική γωνία αυτής της ταινίας είναι η δική μας. Μας δείχνει αυτό που θέλουμε να δούμε.
——————
Η οπτική γωνία του ανθρώπου δυστυχώς από τη φύση του είναι αυτή της κριτικής και όχι της αυτοκριτικής. Ο άνθρωπος κοιτάει τον άλλον άνθρωπο και όχι τον εαυτό του. Η φύση φρόντισε γι’ αυτό. Αντιστρέψτε την οπτική γωνία. Αφήστε την κάμερα να δει εσάς. Το όπλο να σας σημαδέψει. Θα δείτε ότι εσείς είστε το τέρας. Το άγνωστο σώμα πίσω απ’ την Τζούλια. Απέναντί σας βρίσκεται η αστυνομία. Φοράτε και σεις κουκούλα τώρα.
Αλέξανδρος Βούλγαρης – κοντέινερ Ιούνιος 2010
Bucefalo by Emanuele Canova
